nieuws

Is staande voetje voor saboteur voorbarig?

Arbeidsrecht

Is staande voetje voor saboteur voorbarig?

Een medewerker van een autobedrijf wordt gearresteerd op verdenking van sabotage. Zijn baas wacht een veroordeling niet af en ontslaat hem op staande voet. Is dat voorbarig?

Het autobedrijf waar de man al bijna dertig jaar werkt levert onder andere ambulances en zorgt voor het onderhoud. In maart dit jaar wordt de man gearresteerd op verdenking van het moedwillig onbruikbaar maken van drie ambulances. Als de rechter-commissaris besluit dat er genoeg reden is om de man langer vast te houden, wordt hij door zijn werkgever op staande voet ontslagen. De man heeft zich ondertussen ziek gemeld en is opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis. In oktober wordt hij veroordeeld tot twaalf maanden gevangenisstraf. Tegen de veroordeling tekent hij geen beroep aan, maar wel tegen zijn ontslag.

Volgens de werknemer was er geen dringende reden voor het ontslag op staande voet. Hij was immers ten tijde van het ontslag alleen nog maar een verdachte, van een veroordeling was nog geen sprake. Detentie is op zich geen reden voor ontslag. Zijn kant van het verhaal is onbesproken gebleven bij het ontslag op staande voet. Bovendien is het ontslag niet onverwijld gegeven, de werkgever heeft gewacht tot de uitspraak van de rechter-commissaris. Bovendien vindt hij ontslag een te zware sanctie, gezien zijn lange dienstverband.

De werkgever vindt echter dat er alle reden was voor deze zware sanctie. De werknemer is door de politie met veel machtsvertoon op het werk gearresteerd. Na zijn arrestatie zat de werknemer in beperking, dus contact was niet mogelijk. De werkgever moest dus afgaan op de informatie van Justitie en aannemen dat het hier om een ernstig strafbaar feit ging. De werknemer heeft met zijn acties het bedrijf geschaad en in diskrediet gebracht en daarmee de banen van andere werknemers in gevaar gebracht. Het wordt hem extra zwaar aangerekend dat hij als lid van het managementteam een voorbeeldfunctie had. De werknemer heeft de situatie over zichzelf afgeroepen, en heeft dus – zelfs als het ontslag op staande voet geen stand houdt – geen recht op loondoorbetaling voor de tijd dat hij gevangen zat, zo stelt de werkgever.

De kantonrechter erkent dat detentie op zichzelf geen grond biedt voor ontslag op staande voet. Maar in dit geval kan de aard van de verdenking niet los worden gezien van het bedrijf. Justitie heeft de werkgever laten weten dat men er zeker van was dat de man meerdere keren ambulances had gesaboteerd, op de plek waar ze juist voor reparatie naar toe worden gebracht. Hiermee heeft hij ook het publiek in gevaar gebracht. Daarbij was de verdenking door de arrestatie en een persbericht van de politie niet alleen bekend bij alle collega’s, maar ook bij opdrachtgevers.
Hoor en wederhoor was bij het ontslag niet mogelijk omdat de man in beperking zat. En dat de werkgever met het ontslag op staande voet heeft gewacht tot de behandeling door de rechter-commissaris, in de hoop dat het allemaal een vergissing zou blijken te zijn, valt hem ook niet aan te rekenen. Een werkgever behoort enige tijd gegund te worden voor beraad.

Het ontslag op staande voet wordt daarom niet teruggedraaid.

Rechtbank Zeeland-West-Brabant
ECLI:NL:RBZWB:2013:9004

 

 

 

 

 

Reageer op dit artikel