nieuws

Geen loon voor ‘vergeetachtige’ werknemer?

Arbeidsrecht

Een werknemer blijkt tijdens een ontbindingsprocedure over documenten te beschikken die hij op een eerlijke manier niet had kunnen verkrijgen. Omdat hij niet meewerkt aan een intern onderzoek, gaat de werkgever over tot het staken van de loondoorbetaling.

Geen loon voor ‘vergeetachtige’ werknemer?

Het is een veelbewogen jaar voor de werknemer. In augustus 2016 blijkt dat hij longkanker heeft. En alsof zijn leven daarmee nog niet genoeg op zijn kop staat, dreigt hij een half jaar later ook nog zijn baan kwijt te raken.

Zijn werkgever vraagt op 15 februari 2017 een ontslagvergunning aan voor de medewerker. Het bedrijf – waarvoor de werknemer al sinds 2004 werkzaam is – zou in liquidatie zijn. De werknemer vindt dat er sprake is van overname van onderneming en kan dat volgens het UWV ook aannemelijk maken. De ontslagvergunning wordt afgewezen.

Opzegverbod in verband met ziekte

Het UWV wijst er nog op dat ‘in geval van overgang van onderneming de werknemer van rechtswege in dienst treedt bij de verkrijger en het opzegverbod in verband met ziekte onverkort blijft gelden’.

De werkgever is niet voor één gat te vangen. Op 12 mei dient hij een ontbindingsverzoek in bij de kantonrechter. De werknemer kan echter met een opdrachtbevestiging en correspondentie met leveranciers aantonen dat zijn werkgever zijn bedrijfsactiviteiten niet heeft gestaakt. De werkgever trekt daarop zijn ontbindingsverzoek in.

E-mailaccount van de directeur gekraakt

Toch laat de werkgever het er nog niet bij zitten. Want hoe komt de werknemer aan die opdrachtbevestiging en de correspondentie met de leveranciers? De enige plek waar deze documenten waren te vinden, waren de bedrijfsadministratie en de persoonlijke mailbox van de directeur. En de enige manier waarop iemand die heeft kunnen bemachtigen, is door in te breken op het e-mailaccount van de directeur.

Slecht geheugen

Als de werknemer wordt gevraagd naar de herkomst van de documenten, blijkt zijn geheugen bijzonder slecht te functioneren. Hij weet niet van wie hij de documenten heeft gekregen en ook niet meer wanneer dat zou zijn gebeurd.

De werkgever ziet deze vergeetachtigheid als een weigering om mee te werken aan het onderzoek. Op 25 augustus stuurt hij de werknemer een aangetekende brief waarin hij zegt de loondoorbetaling te staken totdat de werknemer voldoet aan zijn verplichting om mee te werken aan het interne onderzoek.

Werknemer eist achterstallig loon

De werknemer krijgt inderdaad geen salaris voor de periode van 1 tot en met 25 augustus. Daarna krijgt hij een IVA-uitkering (Inkomensvoorziening Volledig Arbeidsongeschikten, red.). Voor de rechter eist hij dat zijn werkgever dit achterstallige loon alsnog betaalt.

Daarbij vordert hij een aanvulling van de IVA-uitkering van 25 procent van het laatstverdiende loon. Hij vraagt de rechter hem een wettelijke verhoging toe te kennen over de niet uitbetaalde reiskostenvergoeding en de onkostenvergoeding van honderd euro per maand. Ten slotte vraagt hij tienduizend euro als voorschot op een later te bepalen schadevergoeding.

Staken van de loondoorbetaling

De kantonrechter vindt niet dat het staken van de loondoorbetaling hier terecht is. Vaststaat dat de arbeidsovereenkomst met de werknemer niet is beëindigd. De werknemer heeft weliswaar niet meegewerkt aan het onderzoek, maar hij heeft wel gewerkt. Daarom heeft hij dus recht op loon.

Had hij in deze periode niet gewerkt, dan komt dit volgens artikel 7:628 BW voor rekening van de werkgever. Om medewerking aan het onderzoek af te dwingen, staan een werkgever andere mogelijkheden ter beschikking dan het staken van de loondoorbetaling. De werknemer heeft daarom recht op zijn salaris voor de periode van 1 tot en met 24 augustus.

Afspraken in cao

In de toepasselijke cao is afgesproken dat zieke werknemers recht hebben op een aanvulling van de IVA-uitkering. Ook die moet de werkgever dus gewoon betalen, zo oordeelt de kantonrechter.

De onkostenvergoeding van honderd euro per maand was volgens de kantonrechter verkapt loon. Ook deze moet de werkgever daarom doorbetalen. Op al deze vorderingen is volgens de kantonrechter een wettelijke verhoging van 25 procent van toepassing.

Reiskostenvergoeding is geen loon

De reiskostenvergoeding hoeft de werkgever niet meer te betalen. Dit is immers geen loon. Ook het voorschot op de schadevergoeding wijst de kantonrechter af. De werknemer heeft dit bedrag niet onderbouwd.

De werkgever moet wel de proceskosten van zijn werknemer betalen.

Bron: Rechtbank Midden-Nederland | ECLI:NL:RBMNE:2017:5978

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels