nieuws

Achterstallig loon heeft beperkte houdbaarheid

Arbeidsrecht

Achterstallig loon heeft beperkte houdbaarheid

Twee werknemers worden om bedrijfseconomische redenen ontslagen. Ze willen geld zien voor jarenlang onbetaald overwerk. Ook achterstallig loon kan echter verjaren. Gaat de rechter mee in hun claim?

Het glastuinbouwbedrijf heeft twee mensen in dienst. De eerste is in 2007 in dienst getreden, de tweede in 2009. Allebei hebben ze een contract voor 38 uur per week.

Tropenrooster

Het kan echter verkeren met het werk in de kassen. De ene keer is het alle hens aan dek om de kroppen sla te oogsten, de andere keer is er nauwelijks iets te doen. En daar is het werk op ingericht. Regelmatig werken de mannen veel meer dan de afgesproken 38 uur per week. Andere periodes geldt het ‘tropenrooster’ en worden ze wegens gebrek aan werk naar huis gestuurd.

Arbeidsovereenkomst ontbonden

Voor de weken dat ze veel meer werkten, willen ze – nu hun arbeidsovereenkomst met toestemming van het UWV wegens bedrijfseconomische redenen wordt ontbonden – achterstallig loon ontvangen. En het gaat daarbij niet om klein geld. Werknemer 1 vordert € 29.640,98 bruto wegens niet-uitbetaalde toeslagen en overuren en € 6.634,12 bruto wegens niet-uitbetaalde vakantiedagen. Werknemer 2 vordert een bedrag van € 22.320,51 bruto wegens niet-uitbetaalde toeslagen en overuren en € 4.184,56 bruto wegens niet-uitbetaalde vakantiedagen.

Achterstallig loon claimen

In de rechtszaak spelen twee vragen. Is hier sprake van overwerk, of mocht de werkgever het extra werk in de drukke periodes compenseren met vrije tijd in de rustige weken? En kunnen werknemers achterstallig loon claimen voor een manier van inroosteren die zij sinds 2007 en 2009 hebben geaccepteerd?

Verjaringstermijn

Om met de laatste vraag te beginnen, een claim op achterstallig loon is niet onbeperkt houdbaar. De verjaringstermijn van de onderhavige vorderingen bedraagt volgens artikel 3:308 van het Burgerlijk Wetboek vijf jaar.

Meeruren compenseren met minuren

Maar hebben zij wel recht op betaling van overuren? Volgens de werkgever zijn er afspraken gemaakt over het compenseren van meeruren met minuren. Deze afspraken over tijd voor tijd zijn echter niet schriftelijk vastgelegd. De werknemers werden eenvoudigweg naar huis gestuurd als er niet voldoende werk voorhanden was, maar zijn naar eigen zeggen nooit akkoord gegaan met het opnemen van verlof.

Afspraken staan niet op schrift

Omdat de werkgever niet hard kan maken dat er expliciete dan wel impliciete afspraken zijn gemaakt over jaaruren, gaat de kantonrechter uit van de basisregeling zoals die in de cao is opgenomen. De werknemers hebben hun claims gebaseerd op deze basisregeling.

Claim deels verjaard

Omdat een deel van hun claim is verjaard, krijgen de werknemers niet hun hele vordering toegewezen. De zaak toont echter wel aan dat het verstandig is om afspraken over arbeidsvoorwaarden en werktijden ondubbelzinnig vast te leggen. De werkgever die dit verzuimt, betaalt daar de rekening voor.

Oordeel van de kantonrechter

De werkgever moet werknemer 1 € 12.365,16 bruto betalen wegens niet-uitbetaalde toeslagen en overuren en  € 3.477,53 wegens niet-uitbetaalde vakantiedagen. Werknemer twee heeft recht op € 18.206,76 bruto wegens niet-uitbetaalde toeslagen en overuren en € 3.734,18 wegens niet-uitbetaalde vakantiedagen.

Daarnaast draait de werkgever op voor de buitengerechtelijke incassokosten van meer dan duizend euro per werknemer en voor de proceskosten die € 2.376,90 bedragen. Alle bedragen worden vermeerderd met de wettelijke rente.

Bron: Rechtbank Limburg | ECLI:NL:RBLIM:2017:12402 

hamer wetboek justitie rechtspraak
Tip! Zorg dat u op de hoogte bent van alle relevante wet- en regelgeving voor HR. Tijdens de HR Actualiteitendag wordt u in één dag helemaal bijgepraat

Reageer op dit artikel