nieuws

Duurzaam arbeidsongeschikt of niet? [Rechtspraak]

Arbeidsrecht

Duurzaam arbeidsongeschikt of niet? [Rechtspraak]

Een beveiligingsfunctionaris is langdurig ziek en voorlopig zit herstel er niet in. Haar werkgever is eigenrisicodrager en wil dat zij volledig en duurzaam arbeidsongeschikt wordt verklaard om in aanmerking te komen voor een IVA-uitkering. De verzekeringsarts van het UWV ziet echter nog restcapaciteit en kansen op verbetering. Heeft het zin om dat besluit aan te vechten?

De beveiligingsfunctionaris heeft geen toestemming gegeven voor een uitgebreide bespreking van haar medische klachten. Maar zelfs wanneer de rechter haar ziektebeeld in de meest algemene termen benoemd, is wel duidelijk dat zij de nodige problemen kent. Er is sprake van zogenaamde comorbiditeit. Dit houdt in dat er tegelijkertijd twee of meer aandoeningen of stoornissen spelen bij één persoon. De vrouw kampt met fysieke en psychische klachten en heeft ook in haar verleden de nodige heftige ervaringen gehad. Op 9 maart 2009 meldt zij zich ziek op haar werk. Na twee jaar arbeidsongeschiktheid krijgt zij in maart 2011 een WIA-uitkering naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 80-100 procent toegekend.

Arbeidsbeperkingen niet duurzaam

Tijdens een herbeoordeling in 2013 oordeelt het UWV dat de arbeidsbeperkingen van de beveiligingsfunctionaris niet duurzaam zijn. In 2016 vraagt de werkgever als eigenrisicodrager een nieuwe herbeoordeling aan. De verzekeringsarts  verwacht dat de medische situatie van de beveiligingsfunctionaris op lange termijn wezenlijk zal verbeteren en dat haar functionele mogelijkheden op lange termijn wezenlijk zullen toenemen. Een arbeidsdeskundige heeft vervolgens onderzocht welke werk de vrouw in theorie nog wel zou kunnen verrichten op basis van de door de verzekeringsarts vastgestelde beperkingen. De arbeidsdeskundige moet daarop het antwoord schuldig blijven. Desondanks blijft het UWV bij het primaire besluit dat de vrouw een WIA-uitkering krijgt op basis van niet-duurzame arbeidsongeschiktheid van 80-100 procent.

Duurzaam arbeidsongeschikt

De werkgever, een eigenrisicodrager, vindt dat de vrouw niet alleen volledig, maar ook duurzaam arbeidsongeschikt is en dat zij daarom een IVA-uitkering (Inkomensvoorziening Volledig Arbeidsongeschikten, red.) moet krijgen. De werkgever heeft ondertussen zelf een medisch adviseur en verzekeringsarts ingeschakeld. Deze arts komt tot een heel andere conclusie dan de verzekeringsarts van het UWV.  De voormalig werkneemster is al jaren beperkt belastbaar. Het aantal klachten waarvoor geen genezing mogelijk is, neemt toe. Er is dus sprake van duurzame beperkingen en slechts een zeer kleine kans op verbetering van de belastbaarheid. De werkgever dient bezwaar in tegen het besluit van het UWV. De uitkeringsinstantie verklaart het beroep ongegrond.

Mogelijkheid van behandeling

De rechtbank moet zich nu buigen over de vraag of het UWV terecht heeft geoordeeld dat de arbeidsbeperkingen niet duurzaam zijn. En dan gaat het er vooral om hoeveel heil er te verwachten valt van de behandeling van de psychische klachten. Het UWV is van mening dat hier nog veel winst te boeken valt, omdat er nu nauwelijks sprake is van behandeling. De verzekeringsarts die door de werkgever in de arm is genomen, betwist dit rooskleurige vooruitzicht.

Psychische en fysieke klachten

De verzekeringsartsen van het UWV baseren hun oordeel voornamelijk op algemene verzekeringsgeneeskundige protocollen. De rechtbank vindt deze motivering te mager. De verzekeringsartsen gaan daarmee niet concreet in op de situatie van voormalige werknemer. Zowel de leeftijd van de vrouw als de reeds lange tijd aanwezige psychische klachten, haar belaste jeugd, en de aanwezigheid van een persoonlijkheidsstoornis maken dat de prognose niet best is. Daarbij spelen nog fysieke klachten door ernstige ziektes die de vrouw heeft doorstaan. De vrouw heeft verschillende behandelingen ondergaan en heeft verschillende soorten medicijnen geprobeerd. Alles is tot nog toe zonder resultaat gebleven.

Medische onderbouwing

Wanneer het UWV de belastbaarheid van iemand vaststelt, hanteert zij het beoordelingskader ‘Beoordeling van de duurzaamheid van arbeidsbeperkingen’. Wanneer een verzekeringsarts stelt dat de belastbaarheid naar verwachting zal verbeteren, moet hij of zij dat kunnen staven met bewijzen. Het was in dit geval dus aan het UWV om nader onderzoek te doen. De rechtbank twijfelt aan de volledigheid van de medische onderbouwing van het besluit van het UWV. Het beroep van de werkgever wordt daarom gegrond verklaard.

Het UWV moet niet alleen de proceskosten vergoeden, maar ook de kosten die de werkgever maakte door zelf een medisch adviseur in te schakelen.

Rechtbank Amsterdam | ECLI:NL:RBAMS:2018:5546

hamer wetboek justitie rechtspraak
Tip! Zorg dat u op de hoogte bent van alle relevante wet- en regelgeving voor HR. Tijdens de HR Actualiteitendag wordt u in één dag helemaal bijgepraat

 

 

Reageer op dit artikel