nieuws

Een enkeltje Athene

Geen categorie

Deze week gaan de Britten naar de stembus en Nederland is volgende maand aan de beurt. Hier in de Verenigde Staten verbazen politieke commentatoren zich hoe kort de verkiezingscampagnes in Europa duren. Groot-Brittannië spant de kroon met slechts drie weken campagne voeren (en deze keer voor het eerst met live uitgezonden televisiedebatten). In Nederland zijn de kandidatenlijsten en de verkiezingsprogramma's inmiddels al wel vastgesteld, maar de aftrap voor de campagnes is pas volgende week, als het land terug is van vakantie. Er resteren dan nog slechts vier weken tot aan de stembusgang.

Amerikanen (en met name de vorige president – George W. Bush) laten zich er graag op voor staan dat zij de oudste democratie van de wereld zijn. De duur van campagnes is navenant. De primaries, waarbij zowel de Republikeinse als Democratische partij hun presidentskandidaat kiezen, nemen alleen al een jaar in beslag. In die periode werd elk aspect  van Barack Obama, en van de andere kandidaten, blootgelegd. Zoals dominee Jeremiah Wright, wiens opruiende preken de kandidatuur van  Barack Obama bijna torpedeerden. Of de Democratische kandidaat John Edwards, die een buitenechtelijke affaire en kind bleek te hebben terwijl zijn vrouw Elizabeth aan een ernstige vorm van kanker leed en hij haar voluit campagne voor hem liet voeren.   
                                                                                                                        
Maar de Amerikaanse media schrijven ook over serieuzere zaken. Zo wordt, anders dan in Nederland vaak het geval is, niet alles wat een politicus beweert voor zoete koek geslikt. Toen George W. Bush claimde dat zijn grootscheepse belastingverlagingen aan alle inkomensgroepen ten goede waren gekomen, waren de kranten er als de kippen bij om erop te wijzen dat hoewel die bewering technisch gezien juist is, het overgrote deel van de belastingverlaging bij de hoogste inkomens terecht was gekomen (de helft van de belastingverlaging ging naar de top-5 procent inkomens). Ook de bewering van Al Gore dat hij het internet heeft uitgevonden werd door de kranten kritisch tegen het licht gehouden. Wat blijkt? Gore heeft dat helemaal nooit beweerd. Het was slechts een tactiek van Bush om Gore belachelijk te maken.

Het zou goed zijn als in Nederland politici op dezelfde wijze ‘ontmaskerd' worden als in de VS gebeurt. Toen Jozias van Aartsen nog fractieleider van de VVD was maakte hij een volkomen absurde  opmerking over het aantal allochtone jongeren met een uitkering. De Volkskrant nam het commentaar van Van Aartsen integraal, als vaststaand feit, over op de voorpagina. Ik heb destijds contact opgenomen met de politiek assistent van Van Aartsen, Luuk van Middelaar, die ik toevallig goed kende. Maar toen bedacht ik me al dat de Nederlandse media – naar Amerikaans voorbeeld – meer aan fact-checking zouden moeten doen.

Nou is NRC Handelsblad sinds kort de rubriek Verdraaide feiten gestart. In het blog worden de beweringen van Nederlandse politici tegen het licht gehouden. De bewering van Alexander Pechtold dat "elke baby die in 2010 wordt geboren een schuld van twee ton meekrijgt" kan niet de goedkeuring wegdragen van de blog-redactie. Ook Balkenendes bewering dat "de PvdA met haar verkiezingsprogramma een enkeltje Athene boekt" valt bij de redactie in ongenade. Wat mij betreft is die rubriek een echte aanrader. Iedereen heeft recht op zijn eigen mening, maar niemand heeft recht op zijn eigen feiten.

Heleen Mees

Over Heleen Mees

Heleen Mees (1968) is econoom, jurist en publicist. Ze heeft achtereenvolgens gewerkt op het ministerie van Financiën in Den Haag, bij de Europese Commissie in Brussel en op het hoofdkantoor van Ernst & Young in New York. Vanaf 2002 werkt zij als onafhankelijk adviseur Europese Unie-zaken voor advocatenkantoren en beursgenoteerde ondernemingen.

Sinds 2000 woont Mees in New York. Behalve haar tweewekelijkse column in NRC Handelsblad, publiceert zij regelmatig in internationale kranten zoals The New York Times en de Financial Times. Zij is tevens als onderzoeker verbonden aan de Erasmus School of Economics en werkt aan haar PhD die handelt over de rol van China in een globaliserende wereld. Mees richtte in 2006 Women on Top op. Zij is tevens voorzitter van de PvdA-afdeling New York.
In april 2007 verscheen van haar Weg met het deeltijdfeminisme! en in 2009 haar tweede bundel Tussen hebzucht en verlangen.

Informatie: http://www.heleenmees.com/

Bron info over Heleen Mees: NRC Handelsblad

Reageer op dit artikel