nieuws

Uit de week van… Hans Topée

Geen categorie

Over de Wereld Expo in Sjanghai

Van 26 juni tot en met 3 juli was de eerste van de twee reizen die we met de Gispen-Lensveltgroep naar de Wereld Expo in Sjanghai (China) organiseerden.

Ik kende China nog niet, ook al was ik eerder in Hong Kong en Sjanghai geweest. Grote steden aan de kust. Havenplaatsen en een band met de wereld. Steden met oude wijken, grote flatwijken, hoge gebouwen en een Financial District. Steden met tegenstellingen in een land met tegenstellingen.

Klik hier voor een foto-impressie

Wetende dat Sjanghai een stad is met 17 miljoen inwoners en een oppervlakte van ongeveer 1/7 van Nederland (zeg maar de provincie Utrecht), en één van de tien dichtstbevolkte steden ter wereld, zal het niet verbazend zijn dat de EXPO een terrein beslaat van ongeveer 4 km2 en dat op het terrein bussen af en aan rijden.

Metro
Bovendien is er een speciale metrolijn aangelegd. En over die metro is meer te doen. Vier jaar geleden waren er nog maar drie metrolijnen, nu zijn het er 12 of 13. Het juiste aantal hebben we niet kunnen achterhalen. Het laatste jaar was er zowat elke vier maanden een nieuwe plattegrond!

De EXPO is mooi. Grote algemene ruimten en straten, een strakke structuur en 200 paviljoens, waarin fors is geïnvesteerd door de deelnemende landen. Elk paviljoen is anders, met een andere kijk op hoe het publiek kennis te laten maken met het land. Over publiek gesproken. 95 % van de bezoekers zijn Chinezen en het gerucht gaat (het mag niet waar zijn) dat China in de EXPO meer geïnvesteerd heeft dan in de Olympische Spelen in Beijing (2008).

Paviljoens
Alle paviljoens vertellen hun verhaal aan de Chinezen. Over de wereld. Over de samenwerking en over de mogelijkheden in en van de diverse landen. En China laat de landen zien wat China kan. Powerplay. Want de verschillen zijn nog groot.
Op nog geen 50 kilometer van Sjanghai zie je een Nederlandse fabriek waar het helder en schoon is en de mensen overleggen met de werkgever en eten krijgen van diezelfde werkgever.
Een paar kilometer verder zien we Chinese arbeiders in sobere omstandigheden werken aan kunststoffen, soms zonder de gewenste bescherming. Lakken en kunststoffen lopen via een trappetje de rivier in.

Sjanghai
Ook Sjanghai zelf kent naast de ‘fake' market sinds kort ook een aantal fake ‘walls'. Om die plekken en huizen die de regering niet zichtbaar wilde laten zijn voor de gasten is gewoon een muur gebouwd. Maar die handeling is ook ‘fake' want je kunt gelukkig nog veel zien van de oude Engelse en Franse wijken en ook van de Chinese wijken waar de winkeltjes en kraampjes om 05.30 open gaan en het echte Chinese leven zich afspeelt. En dat naast de gerenoveerde Franse wijk vol restaurantjes en galerieën en de grote winkelstraten waar je de bekende merken tegenkomt (tot met de Media Markt en Häagen Dasz).

Menu's van 8 tot 200 euro
Het eten is goed in Sjanghai. Er is keuze uit menu's (uit welke keuken men ook maar wenst) van acht tot 200 euro per persoon. 
De drank is er ook divers aanwezig. Van een kopje thee in de wijk voor 18 cent tot een cappuccino op de 84e verdieping van het nu nog hoogste gebouw in Sjanghai (101 verdiepingen) van 20 euro.

Er zijn autoshowrooms van de meest dure merken, maar parkeergarages zie je niet. De Chinees loopt, gebruikt de elektrische (verplicht) brommer (vaak omgebouwd) of komt het met openbaar vervoer. Een auto is te duur. En als je al een dure grote auto hebt, dan heb je ook een chauffeur. En parkeren kan verder op straat. De rest van de (tijdelijke) bewoners vindt zijn weg veelal door gebruik te maken van de vele duizenden taxi's.

Terug naar de Expo. Een schitterende belevenis. Maar niet voor iedereen. Het Chinese paviljoen is niet te bezoeken of je moet minimaal groot industrieel zijn, in een regering zitten, van een landen- of stedenvertegenwoordiging deel uit maken of gewoon veel mazzel, lef of geluk hebben.
Er staan 's morgens vroeg duizenden Chinezen in de rij waarvan een aantal honderdtallen tussen de VIP's door worden toegelaten. Bij veel paviljoens zijn wachtrijen van 3 tot 6 uur om binnen te komen. Je voelt je al belangrijk als je in ieder geval voor acht paviljoens een ‘easy access' hebt kunnen regelen.

Nederlands paviljoen
En dan is het goed toeven met een groep gasten op de EXPO. In twee dagen ongeveer 10 paviljoens zien en een aantal bijeenkomsten en diner/lunch in de VIP-room van het Nederlandse paviljoen ‘Happy Street'. Ontworpen door John Kormeling. Een apart geheel, doch doeltreffend. Goed voor de doorstroom, veel te zien en voor veel Chinezen een rustplek vanwege de schaduw onder het paviljoen, een (kunst) grasveld en zitschapen.

Sjanghai, de moeite waard en een mooie combi. China in opmars met deze Wereldtentoonstelling en een enorme stad met een grote diversiteit. Een mooie trip in een bijzondere tijd.

Maglev-magneettrein: 440 km per uur
En weggaan kan ook snel. Tussen Sjanghai en Pudong airport rijdt de Maglev-magneettrein die je met een snelheid van maximaal 440 km per uur naar het vliegveld brengt in acht minuten, alwaar je wordt opgewacht door Chinese militairen die om de 100 meter op het perron staan en trots salueren als de Maglev het station binnenrijdt.

Hans Topée is directeur/eigenaar van newDirections. Voor meer informatie over de tweede en laatste EXPO trip in oktober naar Sjanghai: info@newdirections.nl

Reageer op dit artikel