nieuws

Overplaatsing geweigerd, dan ontslag

Geen categorie

Een conflict met je leidinggevende kan vervelend zijn en zelfs leiden tot ziekmelding. Los van de vraag wie er in het conflict gelijk heeft, besluit de werkgever in het onderhavige geval de werkneemster over te plaatsen, zodat ze niet langer geconfronteerd wordt met de betreffende chef. Maar ze weigert en volhardt in haar ziekmelding. Na ontslag eist ze een vergoeding.

Een schoonmaakster is in 2004 in dienst gekomen voor dertien uur per week bij een facilitair bedrijf. Enkele jaren later (in 2007) krijgt haar werkgever klachten van een opdrachtgever over het functioneren van de werkneemster. De klacht richt zich vooral op het niet goed schoonmaken van deuren en tegels in sanitaire ruimtes en het slechte schoonmaakonderhoud van toiletten. De werkneemster was door haar leidinggevende al eerder met klachten geconfronteerd, maar dit keer kan ze het even niet aan en meldt ze zich een dag later ziek. Onder verwijzing naar een arbeidsconflict met haar leidinggevende blijft de werkneemster ziek.

De werkgever vindt de ziekmelding onacceptabel en biedt daarop schoonmaakwerkzaamheden op andere projecten aan, waarbij ze niet wordt geconfronteerd met haar leidinggevende. Maar ook deze werkzaamheden worden door de werkneemster niet opgevolgd. Ondanks dat de schoonmaakster herhaaldelijk wordt gesommeerd het werk op te pakken, blijft zij volharden in thuisblijven.

Daarop zegt de werkgever de arbeidsovereenkomst op met toestemming van het CWI (UWV WERKbedrijf). De schoonmaakster is het niet eens met het ontslag en vecht het aan bij de kantonrechter. Ze vordert een schadevergoeding van tienduizend euro omdat de reden van ontslag niet klopt. Naar haar mening waren de schoonmaakwerkzaamheden geen passend werk en kon zij dit weigeren. De kantonrechter oordeelt echter anders en wijst het verzoek van de schoonmaakster af, waarop de laatste in hoger beroep gaat.

Het gerechtshof krijgt dezelfde vraag voorgelegd met de toevoeging dat volgens de werkneemster de werkgever zich veel meer had moeten inspannen om haar werkplek te behouden en dat er eigenlijk geen noodzaak was om haar van het project af te halen. Naar haar mening wilde de werkgever de verwikkelingen nog een maand na het conflict bekijken voordat ze uiteindelijk zou worden overgeplaatst.

Maar ook het gerechtshof is het niet eens met de mening van de schoonmaakster en stelt dat op basis van de cao waaronder het bedrijf valt, de werkneemster had kunnen weten dat wensen van een opdrachtgever kunnen leiden tot verandering of wijziging van de arbeidsplaats. Ook oordeelt de rechter dat de werkgever na de klachten van de opdrachtgever terecht overging tot overplaatsing. De werkgever was zich ernstig bewust van de klachten (en kon wellicht een opdrachtgever kwijtraken wanneer de schoonmaakster op hetzelfde project was blijven werken).

Het hof maakt korte metten met de bezwaren van de werkneemster. De  bezwaren zijn volgens de rechter onvoldoende geconcretiseerd en de impact op de wellicht andere werktijden bij een ander project is te weinig hard gemaakt.

De overplaatsing was niet onredelijk. Ten eerste bleef de reistijd binnen de cao-grens en ten tweede was het de werkneemster die ruzie had met de leidinggevende. De werkgever heeft  juist geprobeerd de werkneemster en de leidinggevende te scheiden door haar over te plaatsen. Maar als dan de reistijd van een half uur die binnen de cao-grens ligt te gortig is voor de werkneemster dan maakt ze het zichzelf wel heel moeilijk. Ondanks dat zij nog een poging doet om zich met haar leidinggevende te verzoenen, is het volgens de rechter zo dat de schoonmaakster eigenlijk teveel schepen achter zich heeft verbrandt en komt ze te laat tot inkeer. De rechter oordeelt dan ook dat de schoonmaakster zich schuldig heeft gemaakt aan werkweigering. Ook het gerechtshof wijst het verzoek tot schadevergoeding van de werkneemster af.

Bron: Gerechtshof Leeuwarden, 1 februari 2011

Reageer op dit artikel