nieuws

Taylorisme 2.0

Geen categorie

Een eeuw geleden hakte Taylor het productieproces in kleine deeltaken om de output te vergroten. Met monotoon repetitief werk tot gevolg. Sindsdien zagen we ons takenpakket gelukkig breder worden en kregen we meer ruimte en autonomie. Maar in het huidige tijdperk van kenniswerk ontstaat er een nieuw soort specialisatie die sterke gelijkenissen toont met het Taylorisme. Taylor is terug, in iets andere gedaante.

Tony Brugman, HR Business Analist bij Bright & Company beschrijft in het artikel ‘Taylorisme 2.0' in GIDS voor Personeelsmanagement nummer 7/8 2012, deze terugkeer van het Taylorisme. Hier een samenvatting van dit artikel.

Hyperspecialisatie
Vorig jaar introduceerde professor Thomas Malone het begrip ‘hyperspecialisatie' in de Harvard Business Review. Door toename van kenniswerk en voorschrijdende mogelijkheden van ict wordt kennisdeling weer groter. Kenmerken van hyperspecialisatie zijn:

  1. Het gaat om diepe expertise gecombineerd met fijn opgeknipte taken;
  2. Het heeft betrekking op kennisintensief werk;
  3. Werk dat voorheen door één persoon werd gedaan wordt nu door meerdere personen uitgevoerd die tijd- en plaatsonafhankelijk werken;
  4. Kwaliteit, efficiency, en snelheid van werken nemen hierdoor toe.

Voor- en nadelen van hyperspecialisatie
Door deze nieuwe verdeling van werk ervaren werknemers meer autonomie doordat zij hun taken tijd- en plaatsonafhankelijk kunnen uitvoeren. En werkgevers krijgen meer grip op de inzetbare capaciteit.

Maar critici waarschuwen voor dezelfde schadelijke gevolgen die de opkomst van het Taylorisme met zich mee bracht. Nadelen zijn bijvoorbeeld:

  • Mensen worden tegen lage inkomens uitgebuit in ‘digitale sweatshops'
  • Mensen verliezen sneller binding met het grotere geheel en hogere doel
  • Langdurig uitvoeren van sterk gereduceerde taken heeft nadelige psychologische effecten.
Reageer op dit artikel