nieuws

Liever moe dan lui

Geen categorie

Werknemers die extreem hard werken kunnen verslaafd zijn aan hun werk. In tegenstelling tot bevlogenheid, heeft werkverslaving negatieve consequenties voor het individu en zijn of haar omgeving. Dit benadrukt de noodzaak om meer inzicht te krijgen in hoe werkverslaving voorkomen en tegengegaan kan worden.

Ondanks het feit dat de wetenschappelijke aandacht voor werkverslaving toeneemt, is er weinig bekend over de onderliggende psychologische mechanismen. Corine van Wijhe-van Iperen wilde met haar proefschrift psychologische antecedenten van werkverslaving onderzoeken. Dit vanuit een theoretisch kader dat ook praktische mogelijkheden biedt voor het behandelen van werkverslaving.

Bevlogen of werkverslaafd
De resultaten laten zien dat affectieve en cognitieve factoren belangrijke voorspellers zijn van werkverslaving. Ook blijken deze factoren een verklaring te bieden voor de verschillen in de motivatie die ten grondslag ligt aan werkverslaving en bevlogenheid. Workaholics werken hard, omdat ze moeten presteren van zichzelf. Daarentegen werken bevlogen werknemers hard, omdat ze plezier hebben in hun werk. Workaholics ervaren bovendien over het algemeen een negatieve stemming, terwijl bevlogen werknemers een positieve stemming hebben.

De resultaten laten verder zien dat workaholics onvoldoende herstellen van hun inspanningen op het werk, en dat negatieve emoties een belangrijke rol spelen in dit herstelproces. Ten slotte impliceren de resultaten dat het toepassen van de principes van cognitieve therapie en gedragstherapie door middel van uitgebreide behandelprogramma's, zoals rationeel emotieve gedragstherapie, de meest veelbelovende manier lijkt om werkverslaving te behandelen.

Op 4 september hoopt Corine Van Wijhe-Van Iperen op dit onderzoek te promoveren in het Academiegebouw in Utrecht. Promotoren zijn prof.dr. Wilmar Schaufeli en dr. Maria Peeters.

Reageer op dit artikel