nieuws

Obama, Obama

Geen categorie

Tijdens de campagne voor de presidentsverkiezingen in 2008 steunde ik Hillary Clinton, niet Barack Obama. Obama's ronkende toespraken – We are the change we have been looking for – overtuigden mij toen al niet. Obama is inmiddels drie jaar president, de nieuwe verkiezingen zijn in november van dit jaar. De Amerikaanse economie begint, ondanks de voorwoekerende crisis in de eurozone, eindelijk wat tekenen van leven te vertonen. Het aantal mensen dat een beroep doet op een werkloosheidsuitkering daalde vorige week onverwacht tot het laagste niveau in bijna vier jaar, een teken dat de Amerikaanse arbeidsmarkt aan de beterende hand is, en ook de laatste cijfers over de huizenmarkt en de industriële productie zijn beter dan verwacht.

Betekent dat dat president Obama de afgelopen jaren een goed economisch beleid heeft gevoerd? Ik vind van niet. In de Verenigde Staten gelden wettelijke maatregelen waar geen structurele financiële dekking voor is, slechts tien jaar. Eind 2010 heeft het Amerikaanse congres, op voorspraak van Obama, de belastingverlagingen die door de vorige president waren doorgevoerd, voor twee jaar verlengd. Dat was met name voor de Republikeinen een grote overwinning, want een groot deel van de belastingverlagingen van Bush komt ten goede aan de hoogste inkomens. Wat president Obama was vergeten, was om van de Republikeinen in het congres een concessie te bedingen om het schuldenplafond te verhogen, die nodig was omdat de staatsschuld verder zou stijgen dan wettelijk was toegestaan.

In Nederland kennen we een dergelijke bepaling niet. Als het parlement akkoord gaat met de begroting voor een bepaald jaar, dan stemt het parlement er automatisch mee in dat de overheid meer geld leent voor zover dat nodig is om de geaccordeerde uitgaven te dekken. Barack Obama zei erop te vertrouwen dat de Republikeinen hun verantwoordelijkheid zouden nemen, en in zouden stemmen met een verhoging van het schuldenplafond, maar daar wilden de Republikeinen deze zomer niets van weten. Daardoor leek het er in augustus daadwerkelijk even op dat de Verenigde Staten, het rijkste land ter wereld, hun betalingsverplichtingen niet na zouden komen, een bankroet dat Europa zelfs voor Griekenland hoopt af te kunnen wenden. Uiteindelijk hebben de Republikeinen en Democraten in het congres op het nippertje een akkoord bereikt over een verhoging van het schuldenplafond, maar niet voordat de financiële markten wereldwijd waren ingestort.

Amerikaanse miljardairs als Warren Buffet en multimiljonairs als Mitt Romney betalen slechts 15 procent belasting. De kans is klein dat de belastingen voor de hoogste inkomens in de VS ooit daadwerkelijk omhoog gaan, zodat het overheidstekort en de staatsschuld op betekenisvolle manier worden teruggebracht. Wel heeft president Obama akkoord moeten gaan met draconische ingrepen in de overheidsuitgaven die vooral mensen met de laagste inkomens treffen. In de meest recente begroting stelt president Obama voor om de federale uitgaven terug te brengen van 22,6 tot 19,3 procent van het bruto binnenlands product in de periode 2011 – 2020. Deze besparingen kunnen alleen worden bereikt door draconische bezuinigingen op onderwijs, milieubescherming, kinderopvang, groene energie en infrastructuur. Juist waar in de Verenigde Staten investeringen het hardst nodig zijn.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels