nieuws

Bijl aan de wortels van vrije ontslagvergoeding

Geen categorie

Eind 2008 stelde toenmalig minister Donner voor om alle ontslagvergoedingen aan een maximum te binden. Dat haalde het niet. Maar de nieuwe Wet Normering Topinkomens gaat nog veel verder.

Stel: je bent een directeur die zich in 35 jaar heeft opgewerkt in de organisatie, naar een jaarsalaris van € 100.000,–. Ineens word je zonder reden op non-actief gezet. Ontslagonderhandelingen volgen, maar welke vergoeding komt er uit? C = 1 is al € 370.000,-.

Volgens de nieuwe Wet Normering Topinkomens zou bij een ontslag elke werknemer die méér verdiende dan € 75.000,– per jaar hooguit één jaarsalaris aan vergoeding mee mogen krijgen. De directeur zou dan dus maximaal € 100.000,- aan gouden handdruk kunnen krijgen. De discussie over maximering was een trendbreuk: tot dan werd het bepalen van de ontslagvergoeding overgelaten aan werkgever en werknemer (wederzijds goedvinden) of uiteindelijk de rechter. Echter, de opinie ontstond dat de gouden handdrukken de pan uit rezen, zodat de vrijheid die bestond moest worden beperkt. Met het aantreden van het kabinet Rutte is (voorlopig) besloten alleen een maximering af te spreken voor de (semi)publieke sector.

Wetsvoorstel aangenomen
Dat klinkt allemaal niet direct heel spannend.  Misschien is dat wel de reden dat – zonder veel ruchtbaarheid – op 6 december 2011 een wetsvoorstel is aangenomen door de Tweede Kamer. Het gaat om de zogeheten ‘Wet Normering Topinkomens' waarin verplichte maximum salarissen worden vastgesteld maar ook een beperking van ontslagvergoedingen.

Inleveren
En de wet gaat heel ver! Er mag geen ontslagregeling meer worden afgesproken waarbij een hogere vergoeding wordt toegekend dan één jaarsalaris, maar sowieso nooit meer dan € 75.000,–. Met onze directeur zou dus geen hoger bedrag kunnen worden afgesproken dan € 75.000,–. Wordt toch een hoger bedrag afgesproken dan heeft de overheid het recht om al het meerdere te gaan incasseren bij de werknemer: die is verplicht het teveel betaalde aan de overheid door te betalen, met de dreiging van een stevig incassotraject.

De wet sluit ook een aantal sluiproutes af: het is niet mogelijk naast de vergoeding de werknemer bijvoorbeeld langer op de loonlijst te laten staan en dan doorbetaald vrij te stellen van werkzaamheden. Ook is het niet mogelijk om in plaats van of bovenop een ontslagvergoeding een winstdeling, bonus of andere vormen van variabele beloning overeen te komen. Dergelijke afspraken zijn nietig. De overheid grijpt dus flink in en zet een bijl aan de wortel van de vrije ontslagvergoeding: zij bepaalt wat maximaal redelijk is!

Alleen voor (semi)publieke sector
De komende wet gaat alleen over het afspreken van  beëindigingsvergoedingen en is alleen van toepassing op bestuurders en hoogste leidinggevenden. De weg naar de rechter staat ook open, en die is niet gebonden aan een maximum. Belangrijk voor de toepassing van deze regels is de beperking tot de (semi)publieke sector. Arbeidsrechtelijk moet dan worden gedacht aan ziekenhuizen, scholen, publieke omroepen, woningcorporaties, drinkwaterbedrijven, jeugdzorg, reclassering, etc.

Vaker gang naar de rechter
Nu de wetgever daadwerkelijk heeft besloten in te grijpen zou het niet verbazen als de werking van de wet geleidelijk aan wordt uitgebreid en steeds meer werknemers en werkgevers zal gaan raken. In mijn ogen is een bezwaar tegen de wet dat het partijen dwingt om naar de rechter te stappen. Onze directeur, die na 35 jaar opeens op non-actief wordt gesteld met onterechte verwijten, zal weinig andere keus hebben dan de zaak aan de rechter voor te leggen want in onderling overleg haalt hij er nooit meer uit dan € 75.000,–. Een wet die de gang naar de rechter stimuleert is misschien goed voor advocaten, maar dient het algemeen belang waarschijnlijk niet. De maatschappelijke schade van dit soort wetgeving zou wel eens groter uit kunnen pakken dan het voordeel wat daarbij kan worden behaald.

Auteur: Mark Diebels, arbeidsrechtadvocaat KZO|013 Advocaten

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels