blog

Niet ontmoedigen, aanmoedigen!

Instroom

Het aantal zzp’ers moet drastisch omlaag. Tenminste, dat vindt de Europese Commissie. Zelfstandigen zonder personeel zijn veelal niet of slecht verzekerd tegen arbeidsongeschiktheid en tegen werkloosheid en bouwen vaak geen pensioenrechten op. Als zij dan in de problemen komen doordat zij arbeidsongeschikt of werkloos worden of op hun oude dag onvoldoende middelen hebben om rond te komen, dan doen zij wel een beroep op collectieve middelen, zoals de bijstand.

Niet ontmoedigen, aanmoedigen!

De sterke toename van zzp’ers brengt daardoor de houdbaarheid van het sociaalzekerheidsstelsel in gevaar. En dus moet die toename worden tegengegaan, meent de Commissie in al haar wijsheid.

Maar laten we het eens omdraaien. Als we nu eens niet het aantal zzp’ers terugbrengen, maar het stelsel aanpassen? Waarom geen sociaal fonds voor ziekte en arbeidsongeschiktheid van zzp’ers en een dito fonds voor werkloosheid? En een collectieve regeling voor pensioenopbouw? Want laten we blij zijn met de zzp’ers. Het is beter dat iemand voor zichzelf begint, dan gaat zitten wachten op een werkgever die hem of haar in dienst wil nemen. En wellicht neemt deze startende ondernemer na enige tijd wel medewerkers in dienst. Niet ontmoedigen dus, maar aanmoedigen!

Laten we eens op enkele elementen inzoomen. Allereerst de arbeidsongeschiktheid. Onder de noemer Wet Arbeidsongeschiktheid voor Zelfstandigen (WAZ) heeft van 1998 tot 2004 een arbeidsongeschiktheidsverzekering voor zelfstandigen bestaan. De omvang van de WAZ was beperkt. De uitkering bedroeg maximaal 70% van het minimumloon. De premie was 8,8% van het belastbaar inkomen met een maximum van € 2.196 per jaar (2003). In de deregulerings- en bezuinigingsdrift van de overheid is deze regeling in 2004 gesneuveld. Reanimeren en zo nodig aanpassen aan de huidige tijd dus.

Op analoge wijze zou er ook een Wet Werkloosheid Zelfstandigen kunnen komen en zelfs een pensioenregeling. Door dergelijke (verplichte) regelingen wordt het inhuren van zelfstandigen duurder. Echter, doordat alle zelfstandigen – door het verplichte karakter – op identieke wijze zijn verzekerd, kunnen zij elkaar op dit punt niet beconcurreren. De tarieven worden daardoor voor iedereen hoger. Vervelend voor de inlener, maar het verschil tussen werknemers en zzp’ers, dat wordt veroorzaakt door de verschillen in sociale zekerheid van de werkenden, wordt hierdoor weggenomen. Werkgevers zullen hierdoor eerder geneigd zijn om iemand in dienst te nemen in plaats van in te huren. En zo snijdt het mes aan twee kanten. Krijgt de Europese Commissie toch nog haar zin!

Willem de Lange schrijft op pwnet.nl iedere maand een column over een actueel onderwerp.

Reageer op dit artikel