blog

Wachten met personeelsinkrimping totdat robots functioneren

Organisatie & Strategie

Bart is voorman bij een glasfabriek. Het bedrijf werkt volcontinu in vijfploegendiensten. Het werk is behoorlijk belastend: naast de nachtarbeid leggen de hitte en de herrie een zware claim op de medewerkers. Op de verpakkingsafdeling, waar Bart werkt, zijn vorig jaar robots geïnstalleerd die het werk moeten versnellen en verlichten. Maar die robots moeten wel worden terugverdiend.

Wachten met personeelsinkrimping totdat robots functioneren

Daartoe zijn de ploegen ingekrompen van acht naar zeven man. Als de apparaten nou goed zouden functioneren, zou dat ook best kunnen. Maar dat doen ze niet, en de voormannen zijn de klos. Alle andere medewerkers in de ploeg hebben een vaste plaats achter een machine, maar de voorman is verantwoordelijk voor de voortgang van het proces. Als iemand naar het toilet gaat of een kop koffie gaat drinken, neemt hij diens plaats over. Het grootste probleem wordt echter veroorzaakt door de storingen die zich om de haverklap voordoen: gemiddeld (gemeten over een periode van zeven weken) 16 (!) per uur. Extra complicatie is hierbij dat de machines verspreid staan over twee verdiepingen. Daardoor rent de voorman steeds van boven naar beneden.

In het afgelopen jaar hebben zich tweemaal zoveel storingen voorgedaan als het jaar ervoor. Dat komt vooral door de robots. Als een storing niet snel wordt verholpen loopt de lijn vast. Dan gaat ‘de poort open’. Dat betekent dat de geproduceerde glasproducten worden afgevoerd; ze vallen kapot in bakken en het glas gaat opnieuw het productieproces in. Een forse schadepost!

De situatie van Bart en zijn collega’s is geen uitzondering. Automatisering en robotisering zijn mooi als zij ertoe leiden dat het werk daadwerkelijk wordt verlicht. Maar het voorbeeld van de glasfabriek laat zien dat dit geen vanzelfsprekendheid is. Op voorhand is hier het personeelsbestand ingekrompen. Het zou verstandig zijn geweest om daarmee te wachten tot de robots naar behoren functioneren.

Bart en zijn collega voormannen trekken het niet meer. Dat zij rustig kunnen pauzeren is meer uitzondering dan regel; het proces moet altijd doorgaan. Maar dat gaat wel ten koste van hún gezondheid en welbevinden. En dat blijkt ook wel: in het afgelopen jaar zijn twee voormannen langdurig de ziektewet ingegaan. Hoe lang kan dit nog goed gaan? Zij gaan het gesprek aan met de productiedirecteur. Wordt vervolgd!

Willem de Lange schrijft maandelijks een column voor pwnet.nl.

Reageer op dit artikel