blog

It’s the man, stupid, not the algorithm

Organisatie & Strategie

It’s the man, stupid, not the algorithm

Geen HR-professional kan meer om HR Analytics heen. Het begrip is intussen echt geland. Terecht natuurlijk. HR zit op een goudmijn van gegevens die daarvoor gebruikt kunnen worden.

Denk aan werving en selectie, personeelsbeoordeling, prestatiemeting, personeelsplanning, talentontwikkeling etc. Dat wil echter nog niet zeggen dat de toepassing intussen op rolletjes verloopt. In een onderzoek van de Haagse Hogeschool in samenwerking met Berenschot geven de deelnemers aan een enquête zichzelf een 5,8 voor de toepassing van HR Analytics om HR-beslissingen te ondersteunen. Eufemistisch gezegd: er is ruimte voor verbetering. Maar sowieso moet kritisch worden gekeken naar de toepassing. Getallen zijn nimmer heilig.

‘Algoritme bepaalt ontslag docent’

Onlangs werd de uitreiking van de Data Science Prijzen Nederland luister bijgezet door Cathy O’Neil, een vooraanstaande Amerikaanse wiskundige die het bekende boek Methods of Math Destruction heeft geschreven. Zij geeft enige voorbeelden van onjuiste toepassingen in het HR-domein. Zo noemt zij het geval van de voortreffelijke docent die wordt ontslagen, omdat een algoritme dat bepaalde. En het selecteren van nieuwe medewerkers door een algoritme. Terecht wordt dit door O’Neil bekritiseerd. Beslissers verschuilen zich achter de algoritmes die een objectieve en eerlijke besluitvorming zouden garanderen. Maar wie kan garanderen dat de algoritmes kloppen? Hoe transparant zijn ze? Wie bepaalt wat er in de algoritmes wordt opgenomen?

Toezichthouder algoritmes?

O’Neil noemt twee oplossingen. Ontwikkel standaarden waarin wordt vastgelegd hoe een goed algoritme hoort te werken en er zou een toezichthouder moeten komen voor algoritmes, vergelijkbaar met bijvoorbeeld de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit NVWA. Flauwekul. Bureaucratie en regeldrift. Het probleem ligt niet bij de algoritmes, maar bij de mensen die ze gebruiken, of liever: misbruiken. Laat beslissingen nooit overnemen door (het blind toepassen van) een formule. Een algoritme kan heel handig zijn. Als je bijvoorbeeld tweehonderd kandidaten hebt voor een zeer populaire functie, dan kan hiermee een eerste selectie worden gemaakt. Maar daarna dient de recruiter weer zijn werk te doen. En dat geldt voor elke relevante HR-beslissing. It’s the man, stupid, not the algorithm.

Auteur Willem de Lange schrijft maandelijks een column voor PW.

Reageer op dit artikel