blog

Voorachteruitgang

Organisatie & Strategie

Recent was ik op het congres van de Algemene Bond Uitzendondernemingen (ABU) dat in het teken stond van technologie, big data en robots. U weet het inmiddels wel, dat van ‘de robots komen’ en ‘de wereld verandert exponentieel’. Als u daar geen rekening mee houdt, wordt u links en rechts door intelligente technologie en hippe startups ingehaald. Op het congres wisselden visies en onheilstijdingen elkaar af.

Voorachteruitgang

Genoeg dus om nerveus van te kunnen worden en onrustig naar huis te gaan. Dat ging ik dan ook. Maar wel om een andere reden dan wat ik op voorhand had verwacht.

Natuurlijk kwam het befaamde Oxford rapport van Osborne en Frey uit 2013¹ aan de orde. Dat stelt dat 47 procent van alle banen verdwijnt. Iedereen die er toe doet, heeft dit rapport als waarheid geadopteerd, alsof robotisering en artificiële intelligentie (AI) een natuurverschijnsel is waartegen wij geen verweer hebben. Gelukkig is dat geenszins het geval. Robots en AI nemen ons werk niet massaal over. De mate waarin wij dat toestaan, is nog altijd de resultante van een keuze die wij zelf (kunnen) maken.

In een nieuw rapport waar ook Osborne aan mee heeft gewerkt² , komt men terug op eerdere beweringen. Die 47 procent klopt helemaal niet. In het rapport uit 2013 had men baancreatie door technologie achterwege gelaten en verzuimd om te stellen dat functies uit een veelheid van taken bestaan. Wanneer technologie taken overneemt, verdwijnt daarmee dus niet de gehele functie. En aangezien technologie vooral de repeterende taken overneemt, wordt het werk erbij komt en dat overblijft voor de mens alleen maar leuker. Niets om nerveus van te worden, die technologie. Tenminste dat dacht ik.

Bij een sessie over analytics en AI-toepassing in HR was de nervositeit in alle hevigheid terug. Het zijn slimme algoritmen die in toenemende mate de besluitvorming bepalen. Met name op het gebied van recruitment, persoonlijke ontwikkeling en doorstroom is de invloed van algoritmen zichtbaar. Rekenmodellen gebaseerd op enorme hoeveelheden historische data bepalen de juiste man of vrouw op de juiste plaats. In sommige gevallen zelfs zonder dat iemand gesproken is of zelfs gesolliciteerd heeft. Wij staan erbij te kijken om ons te laten leiden door de uitkomst van een algoritme die weinigen van ons nog snappen. Daar wringt nu net de schoen.

Als wij vooruit moeten in deze wereld, dan moeten we dat niet doen met besluiten van systemen die we niet meer snappen, gebaseerd op bakken data uit het verleden. We moeten organisaties bouwen en mensen vinden en ontwikkelen voor de wereld van morgen. Niet voor het succes uit het verleden.

Dat de wereld door technologie verandert, is op zichzelf niet bedreigend. De wereld tegemoet treden met de overtuigingen uit het verleden wel. Dat voor dat laatste de techniek zelf gedeeltelijk verantwoordelijk lijkt, is iets waar je nerveus van zou kunnen worden. Als wij dat allemaal ‘zomaar’ laten gebeuren, kan de stap naar voren, in ons vak nog wel eens een stap naar achteren blijken.

Dit is een bijdrage van Steven Gudde, director bidmanagement en business development bij Olympia Uitzendbureau. Deze is eerder gepubliceerd in Flexmarkt.

1 The future of employement: How Sceptible are jobs to computerisation

2 The future of skills, Employment in 2030

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels