nieuws

6 redenen om geen flexwerkers aan te nemen

Organisatie & Strategie

Deze flexibilisering van organisaties kent ook belangrijke nadelen, en niet alleen voor de zelfstandige, ook voor organisaties. Zeven nadelen waarvan u zich bewust moet zijn.

Kars van der Kamp, Hogeschool Utrecht, Lectoraat NCidB en Maarten Spekschate, adviseur Berenschot beschrijven de zeven nadelen van flexibilisering voor bedrijven.

Grenzen van flexibilisering:
1. Met het vertrek van een deel van de vaste werknemers bestaat tevens het risico van verlies van het vakmanschap. Want wie is er verantwoordelijk voor de voortdurende ontwikkeling van (vak)kennis? In het beste geval tref je als werkgever verantwoordelijke zelfstandigen die zich bewust zijn van hun verantwoordelijkheid om up-to-date kennis mee te brengen en zelf te investeren in de ontwikkeling hiervan. Het is echter geenszins ondenkbaar dat zelfstandigen, bijvoorbeeld onder druk van tijd of kosten, deze investering (tijdelijk) achterwege laten, waardoor (vak)kennis terugloopt en het vakmanschap uiteindelijk afkalft. Op de langere termijn kan dit bovendien leiden tot een afname van gespecialiseerde en gekwalificeerde mensen;

2. Een krappe arbeidsmarkt kan voor de werkgever bovendien een onwenselijke afhankelijkheid creëren van de groep zelfstandigheden die men in een ideale vrije markt niet zou inzetten; hoe zorg je dat je in een dergelijke concurrerende ‘werknemersmarkt’ toch de beste, meest gewenste zzp’ers aan je bindt?;

3. Van der Kamp en Straatman wijzen in een onderzoek (2012) op het verdwijnen van binding met en loyaliteit richting de werkgever. Zelfstandigen krijgen primair een zakelijk belang in plaats van een collegiaal belang. De zelfstandige kachel moet immers branden. Gecombineerd met het feit dat het aantrekken van arbeid daarmee een inkoop-aangelegenheid wordt, en prijs dus een grote(re) rol gaat spelen, zal hoe dan ook afstand en fragmentatie ontstaan;

4. Deze fragmentatie zal moeten worden ‘weggeorganiseerd’ wat in de praktijk betekent dat er vormen van coördinatie en afstemming in het leven geroepen zullen moeten worden om in elk geval de inhoudelijke verbinding en afstemming, én de kwaliteit van het eindresultaat te garanderen. En in sommige gevallen zal dit ook voor het bewaren van de sociale cohesie, bijvoorbeeld in sterk innovatie-georiënteerde werkomgevingen, gelden. Van der Kamp en Straatman beschrijven dit ‘organiseren’ als extra belasting van de bouwplaatsmanager met coördinatie en dagelijkse vragen van alle (nieuw) betrokken partijen. Hetzelfde kan natuurlijk gelden voor een team- of afdelingsmanager in andere takken van het bedrijfsleven. Het levert in elk geval wezenlijk andere, nieuwe taken en functies ten opzichte van de traditionele hiërarchische lijnorganisatie. Denk aan bijvoorbeeld aan het grotere belang van contractmanagement, net als van regievoering;

5. Het verdwijnen van de loyaliteit richting werkgever door teveel focus op prijs en kosten kan zich in potentie in economisch betere tijden ook tegen hem keren. Want wat als er dan, zoals in de huidige arbeidsmarkt nog geldt voor veel van de zelfstandigen, voor de werkgever ‘tien anderen blijken te zijn’ die betere voorwaarden bieden voor uitvoeren van min of meer hetzelfde werk?

6. Een andere keerzijde betreft nog het potentieel uithollen van de kwaliteit van het werk door de primaire focus op prijs en kosten. Wanneer werk overwegend wordt ingekocht op prijs in plaats van op kwaliteit kan, met name op de langere termijn, de situatie ontstaan waarin niet meer aan de gewenste kwaliteitsstandaarden kan worden voldaan tegen het overeengekomen prijsniveau. Bovendien zal elke zelfstandige zijn eigen kwaliteitsstandaard hanteren, die niet per se dezelfde is als die van de opdrachtgever. Vraag is dan op welke manier deze eisen kunnen worden geüniformeerd en hoe er op gestuurd kan worden;

7. En tot slot, minstens zo belangrijk, ontstaat vanuit het perspectief van de zelfstandige mogelijkerwijs ook nog een sterk nadeel. In tijden van een ruime arbeidsmarkt, zoals momenteel, bestaat het risico van wat ook ‘uitbuiting’ van de zelfstandigen wordt genoemd. Zo werd bijvoorbeeld benadrukt bij de staking van (zelfstandige) postbezorgers, afgelopen zomer, na het voornemen van PostNL om tarieven voor bestelling van pakketten naar beneden bij te stellen. Postbezorgers meenden hierbij onevenredig veel uren te moeten werken om een redelijk inkomen te kunnen blijven verwerven.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels