artikel

Gebruik het nieuwe leren als medicijn

Personeelsmanagement

Gebruik het nieuwe leren als medicijn

Bedrijven ‘moeten iets’ met het nieuwe leren. Maar werknemers ook. Of het nu gaat om kennis vergaren volgens het 70:20:10-model, microlearning of vaardigheden ontwikkelen via blended learning, het komt maar niet van de grond. Waarom u een leven lang leren als medicijn moet zien.

Wat gebeurt er nog aan leeractiviteiten, nadat het jonge arbeidspotentieel door het onderwijs gediplomeerd is afgeleverd bij de kiss & ride-plek van de arbeidsmarkt? De CBS-cijfers zijn duidelijk. Eén op de zeven volwassen Nederlanders tussen de 35 jaar en 55 jaar doet nog iets actiefs op het gebied van leren en ontwikkeling. Tussen de 55 en 65 jaar is dat nog maar één op de tien Nederlanders. En dan gaat het hier niet over enkel lange opleidingstrajecten. Onder actief zijn op het gebied van het nieuwe leren, schaart het CBS ook het volgen van kortdurende workshops of trainingen, zowel onder werktijd als in de eigen vrije tijd. Elke werknemer zou leren als medicijn moeten inzetten voor het onderhouden van een gezonde en energieke loopbaan.

Een leven lang leren gaat hier eigenlijk over alles waar u aan kunt deelnemen om nieuwe kennis of vaardigheden op te doen. Ontwikkeling via het 70:20:10-principe, blended learning of door middel van microlearning. Het maakt niet uit wat u leert en hoe u het leert. Ter vergelijking: oudere werkenden in Scandinavische landen doen het op deze leven-lang-leren-cijfers gemiddeld twee keer beter!

Van formeel naar informeel leren

Waarom komt een leven lang leren niet hoger op de Nederlandse agenda van werkgevers én werkenden? Toegegeven, het is een vraag die een beetje sleets aan het worden is. De antwoorden die u hoort ook. Werkgevers vinden het niet hun verantwoordelijkheid. Werknemers willen niet meer leren. Formeel leren is niet meer van deze tijd, de focus ligt nu op informeel leren. Dit zijn antwoorden aan de oppervlakte. Maar stel, u zou een leven lang leren zien als een soort medicijn tegen (latere) werkloosheid; waar kunt u het dan het best mee vergelijken? En wat zijn de bijwerkingen van zo’n medicijn? Kan het ons helpen te begrijpen waarom niet iedereen dit zomaar slikt?

Leren als medicijn

De standaardkijk op leren is het te zien als een inenting tegen latere werkloosheid of armoede. Iedereen krijgt op jonge leeftijd een flink aantal jaren verplicht onderwijs ingespoten waar ook iedereen aan moet geloven.

Opvallend is dat Nederland in vergelijking met andere Europese landen, zelfs het hoogste aantal leerplichtjaren kent. Dertien jaar lang hangt u verplicht aan het onderwijsinfuus. Zelfs in Scandinavische landen zijn de kinderen en jongeren maar gemiddeld tien jaar leerplichtig. Tel daarbij op dat in Nederland ook het aantal onderwijsuren dat scholen moeten maken (de urennorm) hoog ligt, dan is duidelijk hoe lang en intensief het inentingsproces eigenlijk is ten opzichte van andere landen. Onze economie leunt dus heel erg op een onderwijssysteem waarin in de eerste achttien levensjaren een flinke dosis menselijk kapitaal moet worden opgebouwd. Vindt u het dan gek dat in ons land een leven lang leren op latere leeftijd lager ligt? Nederlanders komen met een volle tank kennis en vaardigheden de arbeidsmarkt op. Daar kunt u als bedrijf wel een tijdje gratis op teren. En als werkende bent u het na minimaal dertien jaar schoolbanken  misschien ook wel even beu en schuift leren als medicijn op de lange baan.

Leren als griepprik

Een leven lang leren wordt ook wel benaderd als griepprik, vooral bedoeld voor de kwetsbare en oudere groepen op de arbeidsmarkt. Als het voor hen een werkloze winter dreigt te worden, dan kan (om)scholing of bijscholing hen behoeden voor het noodlot. Want eenmaal besmet met het werkloosheidsvirus, komen ze er maar moeilijk vanaf. Hiervoor zijn ook allerhande door de overheid gefinancierde scholingsvouchers voor handen. En ook sectorale opleidingsfondsen steunen de griepprik, al zijn ze ook behoudend. De leven-lang-leren-prik moet wel behoeden voor een sectorspecifieke griep anders betalen ze er niet aan mee.

De pest met deze griepprik is echter dat de mensen die medicijnen het meest nodig hebben, ze vaak het minst krijgen toegediend. Ze weten de dokter niet te vinden, zijn bang voor de prik, of zien de noodzaak niet. “Er is niets mis met me, ik ben toch gewoon gezond?” Of alleen de supergezonde talenten krijgen een prik in de vorm van formeel of informeel leren. Fijn natuurlijk, maar niet noodzakelijk. De kwetsbaren hebben dan het nakijken.

Leren als paracetamol

Werkgevers willen best wel wat uitgeven aan paracetamol, maar dan moet u wel al een beetje ziek zijn. Heeft u als werknemer wat moeite met nieuwe ontwikkelingen of ervaart u wat kennistekort? Slik dan gewoon even een e-learning of volg een training uit het assortiment leren op de werkplek. Hier, dit is het standaardcursusaanbod in de EHBO-kist. Neem er daar maar eentje van.

Elk bedrijf heeft wel een EHBO-kist, dus eigenlijk gaat het best goed met een leven lang leren, toch? Totdat de helft van het personeel met barstende koppijn rondloopt, omdat het werk teveel veranderd is. En als de kist op is en de koppijn ondraaglijk, stuur ze dan maar naar huis. Daar hebben we immers een sociaal plan voor afgesproken.

Leren als geestverruimend middel

Zou het niet geweldig zijn als een leven lang leren de geest blijft verrijken en verruimen? Ho! Hier trekken we de grens. Als leren een geestverruimend middel is, dan gaan we dat als bedrijf niet vergoeden. Stel dat ze eraan verslaafd raken. Werknemers zouden nog wel eens rare dingen kunnen gaan denken en het bedrijf in een roes verlaten. Misschien worden ze er wel impulsief van en gaan ze om een loonsverhoging vragen. Dat leren doet rare dingen met mensen en uw persoonlijke geest verruimen dat doet u maar in uw eigen tijd. Als men het werk maar gewoon naar behoren blijft doen, anders gaat men maar ergens anders lopen ‘spacen’.

Leren als terloops fruitFruit als medicijn

Leren als medicijn past in een nieuwsgierige levensstijl. Maar niet voor iedereen zullen leerrijke maaltijden even goed smaken of uitkomen. Op latere leeftijd kunt u medewerkers niet meer verplichten om stipt om zes uur aan tafel een maaltijd te nuttigen. Wat wel kan, is zorgen dat er overal een fruitschaal staat.  Zo wordt het voor iedereen mogelijk om op zijn of haar eigen moment, los van formele eetpauzes een lekker stuk fruit naar keuze kan nemen door online leren te combineren met microlearning en kennis delen op de werkplek. De leven-lang-leren-vitamines houden u weerbaar, maar daarvoor moet het fruit wel altijd beschikbaar zijn, binnen handbereik, op maat, sappig en aantrekkelijk zijn. En niet over de datum.

Maar ergens moet het eten van leven-lang-leren-fruit al op jonge leeftijd normaal zijn geworden. Scholen zouden naast het strikte onderwijsmenu ook het terloopse fruit moeten bieden in de vorm van blended learning, anders wordt fruit eten nooit normaal.

Leren als organisatiewaarde

Kennis en vaardigheden zijn voor werkloosheid, wat gezondheid is voor ziekteverzuim. Het zijn tevens échte human resources en geen leaseauto’s of laptops die men weer inlevert aan het einde van het dienstverband. En ook al hoeft u er als werkgever niet levenslang voor verantwoordelijk te zijn, laat het een normale organisatiewaarde zijn om uw mensen met een volle tank af te zetten op de kiss & ride-plek van hun volgende baan, uitdaging of keuze.

Tips:

Reageer op dit artikel