blog

Arbeidsmarktcommunicatie: werken bij ING

Instroom

De wereld hangt van beloftes aan elkaar. Links en rechts wordt van alles beloofd, in commercials, online, in winkels, waar eigenlijk niet? En uiteraard ook in de wereld van werving.

Arbeidsmarktcommunicatie: werken bij ING

Wat mij betreft gaan beloftes verder dan die in wervingsuitingen worden gedaan. Eigenlijk is alles wat in de naam van de organisatie gezegd en gedaan wordt onderdeel van de belofte.

Revolutionaire stap?

Neem nu ING. Deze bank staat zich voor op haar leidersrol als het gaat om de zogenaamde fintech. Er is geen bank die, bij monde van bestuursvoorzitter Ralph Hamers, elke keer weer de enorme stappen benadrukt die de instelling maakt op het gebied van nieuwe diensten. Zo hebben ze ook de ING Way of Working omarmd: “Een revolutionaire stap die ingrijpend is geweest voor onze organisatie, maar die we weloverwogen hebben genomen.” Met als gevolg dat ING zich de ene keer de Uber van het bankwezen noemt, dan weer de Wechat van de banken en op de eigen website glimt het van trots dat de bank net zo werkt als Spotify, Netflix en Google.

Techbedrijf

Je zou bijna gaan denken dat er geen sprake meer is van een bank, maar van een heus techbedrijf. En als je op de werken-bij-pagina van de bank kijkt, buitelen de hippe woorden over elkaar heen. Er wordt volop agile gewerkt met squads, tribes en centers of expertise. Ook blijkt de bank altijd op zoek naar decision shapers. Geweldig natuurlijk; je krijgt, zeker als gewilde ICT’er, helemaal zin om er te gaan werken.

Peter Jacobs, tot eind 2018 chief information officer – zeg maar de opperbaas technologie, innovatie en IT – sprak afgelopen zomer in een interview in het FD over de cultuur bij ING: “Als het te complex wordt, haken mensen af. Het gaat om de creatie van een cultuur waarin mensen durven te pionieren. Een cultuur die slimme mensen aantrekt, mensen die nieuwsgierig om zich heen kijken in de wereld en die ook de organisatie scherp houden.”

Witwassen

Echter, de praktijk heeft ons in 2018 een heel andere ING laten zien. Vooral een stuk minder scherp dan Jacobs ons wil doen geloven. De witwaspraktijken die aan het licht kwamen en waarvoor de bank uiteindelijk 775 miljoen euro boete diende af te tikken, bleken vooral het gevolg van een uiterst labiele ICT-infrastructuur. Een klein voorbeeld: het monitoringsysteem dat witwassen dient te voorkomen, is volgens het OM volstrekt ontoereikend om juist dat witwassen te voorkomen. De systemen van de bank lijken wel met elastiekjes en plakband bij elkaar gehouden te worden.

Bollebozen

Natuurlijk heb je een zeker ambitieniveau nodig om de beste bank te worden en wil je zoveel mogelijk talent aan je binden. Maar in hoeverre mag je die schaarse bollebozen naar je lokken met mooie verhalen, die haaks staan op wat we elke keer weer in het nieuws horen? Daar sta je dan met je mooie beloftes die niet nagekomen worden. Dat noem ik nou niet een voorbeeld voor een toekomstig decision shaper. Wat dat ook moge wezen.

Het zou wat anders zijn als je als bank het eerlijke verhaal vertelt. Dat er nog een hoop dient te gebeuren, maar dat de ambities groot zijn en dat je op termijn dé voorloper wil zijn voor de sector. En daar hebben we jou, ambitieus ICT-talent, juist nú voor nodig. Dat is toch een subtiel ander verhaal. Nu blijft de grote baas Hamers maar roepen dat hij het allemaal onder controle heeft en zijn verantwoordelijkheid pakt. Door te blijven zitten.

Ik ben heel benieuwd wat deze ontwikkelingen voor een effect hebben op de instroom bij de bank. Ik ga het hoe dan ook met extra belangstelling volgen.

Joost Schrage is partner van De Zaak van Vertrouwen en ontrafelt in zijn blog een belofte die een werkgever doet aan (toekomstige) werknemers. Deze blog verscheen eerder als column in PW.

Reageer op dit artikel