blog

‘Empower people to experience the world’

Instroom

Hoe ga je als werkgever om met de dilemma’s waar je elke dag opnieuw mee geconfronteerd wordt? Neem nu een grote speler als Booking.com. Neerlands tech-trots bij uitstek, een van de grootste werkgevers in de hoofdstad, een magneet voor expats en wat al niet meer. Kortom, een bloeiend en succesvol bedrijf en ook op de arbeidsmarkt een love brand.

‘Empower people to experience the world’

Tot er op een zomerse zaterdag zomaar opeens een uiterst kritisch stuk verschijnt in de Volkskrant. Waaruit naar voren komt dat Booking helemaal niet zo’n mooi en fantastisch bedrijf is als iedereen denkt. Enerzijds omdat het wat betreft techniek en systemen nogal achterloopt, maar vooral omdat Booking helemaal niet zo’n ideale werkgever blijkt. Althans, volgens dat artikel.

Het hotel vroeg met klem om vooral direct bij hen te reserveren en níet via Booking

Sustainable

Tel er een ervaring uit de persoonlijke sfeer bij op, en het beeld gaat inderdaad wankelen. Ik was namelijk onderweg in Frankrijk en werd geconfronteerd met de keerzijde van de macht van sites als Booking.com.

Op zoek naar een comfortabele slaapplaats stuitte ik, online uiteraard, op de site van een oude abdij, verbouwd tot een pracht van een hotel, schilderachtig gelegen aan de Loire. Op het openingsscherm van het hotel werd met klem gevraagd om toch vooral direct bij hen te reserveren en níet via een reserveringssite als Booking. De commissie die men af moest dragen was dusdanig hoog dat het onderhoud van het historische pand nog maar nauwelijks betaald kon worden. Dat staat mijns inziens dan weer haaks op een grote belofte van Booking: ‘support sustainable tourism’.

Ik kan me voorstellen dat Booking worstelt met dit soort complexe vraagstukken. Enerzijds ben je een van de veroorzakers van de enorme explosie die het toerisme de laatste tien jaar heeft gekenmerkt (lees in dat kader vooral ook de roman ‘Grand Hotel Europa’ van Ilja Leonard Pfeijffer), anderzijds probeer je dat nu weer recht te praten door te zeggen dat je duurzaam bent. Dat wringt. En dat wordt uiteraard kritisch gevolgd.

Hoge bomen

Hoewel ze zichzelf geen techbedrijf noemen maar simpelweg aanbieder van hotelkamers, is het bedrijf een van de allersnelste groeiers in de vaderlandse én internationale techwereld. Bovendien is het overgrote deel van de aangeboden vacatures op de site technisch georiënteerd. De keerzijde van populariteit is echter het bekende principe van hoge bomen vangen nu eenmaal veel wind.

Maar hoe ga je er als organisatie mee om als je publiekelijk een ‘burn-outmachine’ genoemd wordt? Bovendien zijn het vooral anonieme ex-werknemers die aan het woord komen in het artikel in de Volkskrant, dus hoe betrouwbaar is die informatie? Daarentegen is er ook nog de beoordelingssite Glassdoor, en ook daar blijkt dat Booking als favoriete werkgever niet heel hoog scoort.

Hoe ga je emee om als je publiekelijk een ‘burn-outmachine’ genoemd wordt?

Openheid

In een reactie op het Volkskrantartikel zeggen diverse werknemers zich totaal niet te herkennen in het geschetste beeld en dat de kritiek wellicht een gevolg is van de openheid van de organisatie. Medewerkers worden immers juist uitgenodigd om hun kritiek openlijk te delen.

Pikant is dan weer wel dat een van de topmensen die in het artikel aan het woord komt, ondertussen is vervangen en nu thuis zit. Dat helpt natuurlijk ook niet. Of is Booking een typisch geval van simpelweg veel te snel gegroeid, zonder de tijd en de rust te nemen die nodig is om een degelijke organisatie te bouwen?

Of is het wellicht de aversie die je meer en meer ziet ontstaan bij dit type snelgroeiende techbedrijven, waarbij het verdienmodel en de manier van werken steeds kritischer bekeken worden? Te veel macht, te veel invloed. Wellicht is het a sign of the times. Wie het weet mag het zeggen.

Joost Schrage is partner van De Zaak van Vertrouwen en ontrafelt in zijn blog maandelijks een belofte die een werkgever doet aan (toekomstige) werknemers. 

Reageer op dit artikel