artikel

‘De flexplek: de middelvinger van elke baas naar zijn personeel’

Organisatie & Strategie

We kunnen steeds meer flexibel werken. Thuis maar ook op kantoor, waar we op steeds modernere, arbo-technische plekken terechtkunnen. Toch zijn niet alle werknemers daar tevreden over.

‘De flexplek: de middelvinger van elke baas naar zijn personeel’

In haar column ‘Werken op een flexplek, dat is de hel’ (gepubliceerd in NRC Next, 7 december 2016) geeft Japke-d. Bouma op kostelijke wijze haar visie op de flexplek: ‘Als er ooit iets heel er is misgegaan op kantoor, dan is het wel de dag dat de flexplek bedacht werd’.

Wij citeren: ‘Want de flexplek zegt dat een plek maar bijzaak is op kantoor, terwijl iedereen die wel eens in een kantoortuin geweest is, weet hoe belangrijk een eigen plek is.’

De enigen die blij zijn met flexplekken zijn interieurarchitecten, schrijft Bouma.

Dat is een geheel overbodige beroepsgroep, vervolgt ze. ‘Het zijn ook de mensen die zorgen voor de slechte akoestiek en de koffiecorners waar niemand wil gaan zitten.’

‘Het zijn de mensen die denken dat je slecht licht wilt, of aan stabureaus wilt staan, met als voorlopig dieptepunt de ‘aanlandwerkplek’, een flexplek waar je je mail kan checken en koffie kan drinken tot je échte flexplek beschikbaar is. Een soort voorportaal naar de hel.’

In haar column gaat Bouma vrolijk door. Geef iedereen gewoon een eigen eikenhouten bureau, schrijft ze. ‘Met een groen leren vloeiblad, een globe, een voetenstoof, een opgezette eekhoorn en een koperen bordje met naam en functietitel, waar je al je spullen uit je rolkoffer kan neerzetten én kan laten staan.’ Bouma weet zeker dat het aantal burn-outs erdoor met de helft zal afnemen.

‘Een werkplek is wie we zijn, ons thuis, een spiegel van onze identiteit. Ontneem je ons onze identiteit, en je krijgt er kleurloos werk voor terug.’

De gehele column is na te lezen op de website van NRC Next.

Reageer op dit artikel