blog

Voldoening na pensioen: voor de vierde keer het gras maaien

Persoonlijke ontwikkeling

‘Werk geeft voldoening’ hoor je vaak, vooral als je ouder wordt. ‘Je gaat toch niet nietsdoen, hè?’ is ook zo’n, waarschijnlijk goedbedoelde, bemoeienis van anderen. ‘Want als je niet meer werkt, worden de hersens niet meer geprikkeld, sta je niet meer met twee benen in de maatschappij en grijpt de ouderdom en slijtage snel om zich heen.’

Voldoening na pensioen: voor de vierde keer het gras maaien

Daar kun je het dan mee doen. De maatschappij gunt je geen rust.
Bedankt.

Elektrische damesfiets

Veel mannen schaffen na hun pensionering een elektrische damesfiets aan, om op milieuvriendelijke wijze de dinsdagochtendmarkt te kunnen bezoeken. Waarna het ‘achter moeders aan slenteren’ begint. Hij met een sacherijnig smoelwerk, omdat het sinds kort zijn belangrijkste taak is de boodschappentas te dragen. Daar, op die dinsdagochtend, is hij zichtbaar en gestaag aan het doodgaan. Gekleed in zijn iets te ruime, geruite ANWB-shirt, met een blik van: ‘Ik wil dit niet, ik haat die markt, wat doe ik hier?’

Makke schapen

Vanmorgen stond hij nog voor zijn kledingkast en sprak hij zijn kostuums toe. ‘Wat mis ik jullie lieverds. Nu hangen jullie daar zo ongebruikt en muf ruikend naast elkaar, terwijl jullie mij vroeger zoveel status gaven. Aan jullie ontleende ik mijn aanzien. Samen boekten wij zoveel successen, jullie waren voor mij gemaakt. Wat hadden we het goed samen.’

Ineens zijn de managers, de teamleiders en de directeuren makke schapen geworden. Niets meer te vertellen. De echtgenote bepaalt. Zij leefde haar leven op haar manier. Manlief ging vroeg weg en kwam laat thuis. Zij had haar dagritme en handhaaft dat ritme, ook nu hij thuiszit.
Thuiszit.

Hij mag soms naar zijn vrienden, maar moet daarentegen twee keer per week kleien, tekenen en naar de speelplaats, met zijn kleinkinderen. Want dat is leuk. Dat is heel leuk. Och, wat is dat leuk. En laat hij op vrijdagochtend niet vergeten om de vuilnisbak buiten te zetten.

Voldoening

Jeroen Riemeijer is HR-consultant

Vaak zit hij te zitten in zijn stoel, daar bij het raam. Stil. Mijmerend over hoe het vroeger was. Met zijn collega’s, de grappen, het harde werken, de leaseauto en hoe hij stevig in het leven stond. En kijk eens wat er nu van hem is geworden. En dan zeggen ze ook nog: ‘Werk geeft voldoening, je moet wel iets blijven doen straks.’ Daar denkt hij aan, als hij voor de vierde keer die week het gras maait. Daar denkt hij aan als zij op maandagavond alvast zijn kleren klaarlegt voor de wekelijkse rondgang op de markt. Ruitjeshemd? Jazeker, ook morgen.

Zijn werk gaf hem zoveel voldoening.

Zelf was ik niet van plan om een hengel te kopen om vervolgens volkomen zinloos wat visjes aan de haak te slaan, semi-intelligente boeken te gaan lezen of een abonnement op musea aan te schaffen. Zeker niet.

Reageer op dit artikel