nieuws

Werknemer vraagt urenvermindering, is werkgever verantwoordelijk voor schade?

Arbeidsrecht

Een werknemer vraagt zelf of hij minder mag werken. Zijn werkgever staat dit toe. Geconfronteerd met de financiële gevolgen, eist hij een forse vergoeding van zijn werkgever. Hij vindt dat deze hem beter had moeten informeren over de consequenties van urenvermindering.

Werknemer vraagt urenvermindering, is werkgever verantwoordelijk voor schade?

De werknemer is radiologisch laborant. Sinds 1982 werkt hij in het Havenziekenhuis. De afdeling radiologie van het Havenziekenhuis is met ingang van 1 januari 2018 overgegaan naar het IJssellandziekenhuis. Sindsdien is de werknemer, met behoud van al zijn rechten en plichten, in dienst van het IJssellandziekenhuis.

Urenvermindering

De laborant kampt sinds zijn 25e met een sociale angststoornis. Hierdoor kan hij zich beperkt concentreren en heeft hij moeite met drukte en sociale contacten. Deze angststoornis al meerdere keren geleid tot langdurig verzuim. In juli 2016 vraagt hij zijn direct leidinggevende om urenvermindering van 32 uur naar 24 uur per week. Dit verzoek wordt met ingang van 1 september 2016 gehonoreerd. Veel verandert er hierdoor niet op de werkvloer: de man werkte al geen 32 uur, maar steeds naar zijn mogelijkheden. Voor de uren die hij nu ook officieel minder werkt, ontvangt hij een flexpensioen.

Schadevergoeding

Op 18 juli 2016 wordt hij als ziek geregistreerd, al voert hij af en toe nog wel werkzaamheden uit. Vanaf 26 april 2017 is de laborant volledig arbeidsongeschikt. En dan blijkt dat zijn besluit om minder te gaan werken onvoordelig uitpakt. Hij daagt zijn werkgever voor de rechter en eist meer dan een ton schadevergoeding. De schade bestaat uit het verlies van salaris van één dag per week, een lagere opbouw van ouderdomspensioen, een lagere WIA-uitkering en, als de arbeidsovereenkomst zou worden beëindigd, een lagere transitievergoeding.

Minder salaris

De werkgever is zich van geen kwaad bewust. De man heeft al meerdere keren om minder werkuren gevraagd en wist dus dat wie minder werkt, ook minder verdient. Bovendien heeft hij flexpensioen aangevraagd, dat wijst erop dat hij wist dat zijn salaris erop achteruit zou gaan.

Alles over arbeidsrecht

Alles over arbeidsrecht

Goed werkgeverschap

De kantonrechter stelt allereerst dat er geen algemene verplichting is voor een werkgever om een werknemer uitvoerig te wijzen op het feit dat er financiële consequenties kleven aan een verzoek om minder te werken. Ook hoeft een werkgever in principe niet te onderzoeken of de werknemer deze consequenties kan overzien. Dit is immers niet een situatie waarin een werknemer zelf de arbeidsovereenkomst opzegt, of instemt met een opzegging door de werkgever. In die situatie heeft een werkgever wél de verplichting om heel zeker te weten dat de werknemer weet wat hij doet.

Arbeidsongeschikt

Maar er is wel een verplichting om je als goed werkgever te gedragen. En dat heeft het ziekenhuis naar het oordeel van de kantonrechter niet gedaan. Gelet op de gedeeltelijke arbeidsongeschiktheid van de werknemer en het ziekteverloop van de afgelopen 25 jaar, had de werkgever hem moeten wijzen op de voor hem financieel veel voordeliger stap van zich gedeeltelijk ziek melden.

In dat geval zou de werknemer salaris hebben ontvangen over een dienstverband van 32 uur, zou hij over 32 uur per week pensioen hebben opgebouwd, zou het flexpensioen zijn omgezet in ouderdomspensioen en zou een eventuele WIA-uitkering worden gebaseerd op een arbeidsomvang van 32 uur per week.

Werknemer ook verantwoordelijk

Toch vindt de kantonrechter dat ook de werknemer schuld draagt aan de ontstane schade. Hij heeft zelf om urenvermindering gevraagd. Hij kende zijn eigen beperkingen. Hij had dan ook zelf rekening kunnen houden met de reële mogelijkheid van arbeidsongeschiktheid. Ook had hij zelf informatie kunnen inwinnen over wat hem te wachten zou staan als die situatie zich inderdaad zou voordoen. Het Havenziekenhuis heeft zich daarbij sinds 1982 steeds als goed werkgever gedragen door rekening te houden met de beperkingen van de laborant.

Vergoeding

De werknemer heeft geëist dat een eventuele transitievergoeding wordt berekend over een werkweek van 32 uur. Daar gaat de kantonrechter niet in mee. De berekening van de transitievergoeding is een op de wet gebaseerde vergoeding waarvan ten aanzien van de bepalende elementen (arbeidsduur, arbeidsomvang, salaris) niet op grond van de redelijkheid en billijkheid kan worden afgeweken.

Het Havenziekenhuis en het IJssellandziekenhuis moeten de werknemer een schadevergoeding van 50.000 euro bruto betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente. Ook draaien ze op voor zijn proceskosten.

Rechtbank Rotterdam | ECLI:NL:RBROT:2018:10863

Vond u dit een interessant artikel?

Abonneer u nu op onze nieuwsbrief en ontvang twee keer per week gratis het laatste nieuws, tips en achtergronden voor HR-professionals in uw mailbox. Meer dan 18.000 vakgenoten gingen u voor.

Reageer op dit artikel