nieuws

Meldingsplicht bij sollicitatie: wat moet een werknemer vertellen? [rechtspraak]

Arbeidsrecht

Een half jaar nadat een programmeur in dienst is getreden van zijn nieuwe werkgever, meldt hij zich ziek met spanningsklachten. Volgens de werkgever wist de werknemer tijdens de sollicitatie al dat hij arbeidsongeschikt was en heeft hij zijn meldingsplicht bij sollicitatie verzaakt. Mag de werkgever daarom de loonbetaling opschorten?

Meldingsplicht bij sollicitatie: wat moet een werknemer vertellen? [rechtspraak]

De werknemer meldt zich ziek in december 2018. In februari is hij nog niet aan het werk. Volgens de man komt dit door pesterijen op de werkvloer en een onveilige werkomgeving. Zo zouden collega’s elkaar bij binnenkomst begroeten met een hitlergroet.

De werknemer, die door gebeurtenissen in het verleden leidt aan een posttraumatische stress-stoornis (PTSS), voelt zich niet tegen de situatie opgewassen. Zijn werkgever stelt dat de werknemer had kunnen weten dat de functie van programmeur een zekere mate van druk met zich mee zou brengen en dat hij vanaf het begin moet hebben geweten dat zijn PTSS hem arbeidsongeschikt maakt voor deze baan.De werknemer heeft daarom de meldingsplicht bij sollicitatie verzaakt.

Loonbetaling

Omdat de werknemer aangeeft niet in staat te zijn samen met zijn werkgever een plan van aanpak op te stellen voor zijn re-integratie, staakt de werkgever de loonbetaling. De werknemer redt zich een tijdje, maar spant na drie maanden een kort geding aan waarin hij betaling van 70 procent van zijn loon eist.

Leestip!

Leestip!

Meldingsplicht bij sollicitatie

De kantonrechter snapt dat bij de werkgever het vermoeden is gerezen dat de werknemer tijdens zijn sollicitatie al wist dat hij leed aan PTSS en een depressie. Maar had hij dit ook moeten melden?

De kantonrechter overweegt dat het feit dat iemand ziek is of een handicap heeft, dit nog niet betekent dat hij ongeschikt is voor de functie waarop hij solliciteert. De meldingsplicht bij een sollicitatie bestaat daarom alleen voor zover de ziekte of handicap van de sollicitant hem  ongeschikt maakt voor de functie waarop hij solliciteert. De sollicitant moet bovendien weten dat zijn ziekte of handicap hem verhindert om de functie naar behoren uit te oefenen.

Het is aan de werkgever om zo nodig te bewijzen dat de werknemer tijdens de sollicitatie een meldingsplicht had, waarbij een verband tussen de aard van de functie en de beperkingen van de werknemer aannemelijk moet worden gemaakt.

Volgens de kantonrechter heeft de werkgever in dit geval niet bewezen dat de werknemer wist dat hij zijn werk niet zou kunnen uitvoeren.

Meewerken aan re-integratie

Dan is er nog het feit dat de werknemer weigert mee te werken aan het opstellen van een plan van aanpak. Dit is de tweede reden waarom de werkgever is gestopt met het loon te betalen. Het klopt dat een werknemer verplicht is zich in te spannen voor zijn eigen re-integratie. Doet hij dit niet, dan is de werkgever gerechtigd het loon geheel of gedeeltelijk niet te betalen of de betaling op te schorten (artikel 6:629 lid 6 BW). De werkgever moet de werknemer daar wel van in kennis stellen.

Zwaar middel

De werkgever is daar nog nadrukkelijk op gewezen door de ingeschakelde inzetbaarheidscoach: “U gaf aan geen reactie van uw werknemer  te ontvangen op uw verzoeken tot het gezamenlijk opstellen van een Plan van Aanpak in het kader van de Wet verbetering poortwachter. (…) Weigert uw medewerker om zich in te zetten voor re-integratie, dan moet u daar tegen optreden als werkgever. Dat moet wel in het redelijke zijn. Allereerst moet u de medewerker aanspreken op het onwillige gedrag. (…) Ook moet u zeker weten dat er onwil in het spel is in plaats van onmacht. (…) brengt ook een redelijke aansporing uw medewerker niet op andere gedachten, dan is een berisping op zijn plaats. (…) In het uiterste geval mag u de loonbetaling opschorten of loon inhouden (ik begreep van u dat dit al aan de orde is). Dit is een zwaar middel, dus moet u hele goede argumenten hebben om hiertoe over te gaan. (…)“.

Oordeel van de kantonrechter

Volgens de kantonrechter blijkt uit niets dat de werkgever de werknemer heeft gewezen op zijn re-integratieverplichtingen en op de consequenties wanneer hij zich niet aan deze verplichtingen zou houden. Omdat ook niet vast is komen te staan dat de werknemer tijdens de sollicitatie had moeten weten én melden dat hij arbeidsongeschikt was voor de aangeboden functie, heeft de werkgever de loonbetaling ten onrechte gestaakt.

De werknemer heeft met terugwerkende kracht vanaf 1 februari 2019 recht op 70 procent van zijn loon. Over de maanden dat hij het loon niet op tijd heeft betaald, moet de werkgever 20 procent verhoging betalen, met een dwangsom van duizend euro per week dat de werkgever in gebreke blijft.

De door de werknemer geëiste schadevergoeding wijst de kantonrechter af.

Rechtbank Noord-Holland | ECLI:NL:RBNHO:2019:5374

Reageer op dit artikel