blog

Ouderen en leren: het blijft worstelen

Personeelsmanagement

Ouderen en leren: het blijft worstelen

Het gaat goed met de werkgelegenheid, heel goed zelfs. Volgens de laatste cijfers van het CBS is het aantal werklozen gedaald tot onder de 400.000.

Dit is 4,4 procent van de beroepsbevolking. We naderen de grens van 4 procent, wat een soort ‘natuurlijke ondergrens’ is, leerde ik (lang geleden) in mijn studie economie. Het aantal vacatures nam verder toe, tot 227 duizend. Dat betekent dat er sprake is van een forse frictiewerkloosheid.

Vijftigplussers

Er is één groep die maar weinig profiteert van de opleving van de economie, en dat zijn de vijftigplussers. De daling van de werkloosheid gaat aan vele ouderen voorbij, ondanks al die vacatures. Van de 100 duizend mensen die recht hebben op een ww-uitkering is driekwart ouder dan 55 jaar.

Rol van de ouderen

De beschuldigende vinger wordt vaak uitgestoken naar de werkgevers, die niet bereid (zouden) zijn om ouderen in dienst te nemen. Maar welke rol spelen ouderen hier zelf in? In tal van onderzoeken is de afgelopen jaren gewezen op de noodzaak van scholing voor duurzame inzetbaarheid. Maar dat wordt door veel ouderen genegeerd.

Niet-reguliere opleidingen

In het Tijdschrift voor HRM verscheen onlangs een artikel van de hand van Van Vuuren, Stoffers en Lancée waarin dit weer eens werd aangetoond. Zij maken onderscheid tussen reguliere en niet-reguliere opleidingen. Reguliere opleidingen zijn de ‘basisopleidingen’, door de overheid gefinancierd (of daarmee vergelijkbaar), niet-regulier zijn korte, minder intensieve opleidingen en trainingen; dan hebben we het vooral over beroeps- of functiegerichte cursussen. In hun onderzoek bij een grote administratieve dienstverlener bleek dat ouderen significant minder niet-reguliere opleidingen en trainingen volgen dan jongeren. En dat heeft aantoonbaar negatieve effecten op de duurzame inzetbaarheid. Ik vrees dat dit illustratief is voor veel organisaties.

Eigen verantwoordelijkheid werknemers

De aanbeveling van de onderzoekers aan de werkgever: besteed meer aandacht aan de ouderen op dit punt, bied (ook) hen opleidingen aan en laat dat vooral maatwerk zijn. Helemaal mee eens, maar waar blijft de eigen verantwoordelijkheid van de werknemer? Je kunt wel op de werkgever gaan zitten wachten, maar neem vooral ook zelf initiatief. Het gaat uiteindelijk (ook) om jouw eigen perspectief! Denk niet: het zal mijn tijd wel duren, want dat duurt het niet. Doen we gelijk ook wat aan die frictiewerkloosheid.

Auteur Willem de Lange schrijft maandelijks een column voor PW.

Reageer op dit artikel