nieuws

Porno kijken onder werktijd niet erg genoeg voor ontslag op staande voet

Arbeidsrecht

Een werknemer van een natuurpark op Aruba wordt op staande voet ontslagen omdat hij een vrouwelijke collega verbaal heeft lastiggevallen en onder werktijd porno zat te kijken op zijn telefoon. De rechter haalt echter een streep door het ontslag.

Porno kijken onder werktijd niet erg genoeg voor ontslag op staande voet

Het gedrag van de werknemer komt aan het licht wanneer een vrouwelijke inleenkracht van het ene op het andere moment zegt niet langer in het park te willen werken omdat ze wegens haar seksuele geaardheid wordt geïntimideerd door mannelijke collega’s. Ze stuurt een mail naar het hoofd personeelszaken van het park waarin ze uitlegt dat zij de situatie als zo bedreigend heeft ervaren, dat ze onder werktijd niet eens gebruik durfde te maken van de toiletten.

Onveilige werkomgeving

Het park neemt de zaak hoog op en begint een ontslagzaak tegen een van de met name genoemde medewerkers. Niet alleen heeft hij ongepaste opmerkingen tegen de vrouwelijke inleenkracht gemaakt, ook heeft hij onder werktijd pornofilms bekeken in het bijzijn van collega’s. Hij heeft daarmee volgens zijn werkgever zijn collega in haar waardigheid aangetast en een onveilige werkomgeving gecreëerd.

Lees ook: Aanpak werkstress: hier moet je volgens de Arbowet aan voldoen

Leestip!

Leestip!

Ontslag zonder vergoeding

De werkgever vraagt de rechter om de arbeidsovereenkomst met onmiddellijke ingang te ontbinden, of zo snel mogelijk wanneer het ontslag op staande voet geen stand houdt. Volgens de werkgever heeft de werknemer met zijn gedrag zijn recht op een ontslagvergoeding verspeeld en moet hij bovendien de kosten voor de procedure betalen.

Lees ook: Ontslag op staande voet: wat is de waarde van goed beleid?

Grensoverschrijdend gedrag

De werknemer ontkent dat hij zijn collega heeft lastig gevallen met ongepaste opmerkingen over haar geaardheid en haar relatie met haar vriendin. De rechter vindt het echter aannemelijk dat dit wel degelijk is gebeurd. De vrouw heeft per direct haar baan opgezegd omdat ze liever zonder werk zit dan nog langer slachtoffer te zijn van het intimiderende gedrag van haar collega’s.

Dat hij onder werktijd naar porno heeft gekeken, ontkent de werknemer niet. Hij had deze naar eigen zeggen als bijlage bij Whatsappberichten ontvangen en deze nietsvermoedend geopend.

Oordeel van de rechter

Naar het oordeel van het gerecht is het bekijken van pornobeelden tijdens werktijd in nabijheid van collega’s ongepast. Dit gedrag hoeft niet door collega’s en door de werkgever te worden geaccepteerd. Dat de films als bijlages bij Whatsappberichten werden verzonden, doet daar niet aan af.

Nadat de werknemer er voor de eerste keer mee was verrast dat een bijlage een minder gepaste inhoud had, had hij er voortaan voor kunnen kiezen om bijlages niet tijdens het werk te openen. En al helemaal niet in de nabijheid van collega’s of bezoekers van het park.

Geen grond voor ontslag

Toch oordeelt het gerecht dat het grensoverschrijdend gedrag van de werknemer onvoldoende grond is voor ontslag op staande voet. De werknemer werkt al zeventien jaar voor het park en er zijn nooit eerder klachten over zijn gedrag geweest. Ook de intimiderende opmerkingen jegens zijn collega, waren niet dermate frequent en gedurende zo’n lange tijd, dat de arbeidsverhouding definitief is verstoord.

Verantwoordelijkheid werkgever

Volgens de werkgever heeft de werknemer zijn vrouwelijke collega bedreigd met het verlies van haar baan als zij over hem zou klagen. Zij was immers maar een inleenkracht terwijl hij op een lang dienstverband kon bogen. Volgens de rechter is dit geen argument om het ontslag alsnog in stand te houden. Hij wijst er hierbij op dat een werkgever een eigen verantwoordelijkheid heeft in de aanpak van intimiderend gedrag.

Werknemers moeten de mogelijkheid hebben om seksuele intimidatie door een collega binnen de organisatie te melden, hetzij bij een leidinggevende hetzij bij een daartoe aangewezen medewerker. De werkgever moet ervoor zorgen dat werknemers weten dat zij dit recht hebben en dat zij zich voldoende veilig voelen om van dat recht gebruik te maken. In dit geval was de werkgever er duidelijk niet in geslaagd om de inleenkracht een dermate veilig gevoel te geven dat zij melding durfde te maken van het wangedrag van haar mannelijke collega’s.

Het ontbindingsverzoek wordt afgewezen en de werkgever moet de kosten van de procedure betalen.

Gerecht in Eerste Aanleg van Aruba | ECLI:NL:OGEAA:2019:722

Vond je dit artikel interessant? Mis niets en maak nu een gratis PW. profiel aan! De voordelen:

  • Het laatste nieuws, actualiteiten en achtergronden
  • Need to know juridische informatie
  • Door gerenommeerde auteurs geschreven
  • Voor HR-professionals die meer willen weten

Profiel aanmaken >

Reageer op dit artikel