blog

Liefde als succesfactor

Personeelsmanagement

Kunst kan ontroeren en tot de verbeelding spreken, zoals mensen dat ook kunnen. Mensen zijn kunstwerken. Levende kunstwerken.

Liefde als succesfactor

Mensen zijn uniek. Niet ontworpen door logisch na te denken, zoals robots in elkaar worden gezet, maar mensen zijn levende organismen die zijn gevormd. Zonder inspraak of inspanning ontsta je en word je geboren. Een mens is een levend kunstwerk.

Vanuit dit perspectief zijn recruiters, uitzenders en headhunters kunsthandelaren. Zij zijn in staat om de prijs, de waarde en de risico’s van mensen op de arbeidsmarkt in te schatten. Echter, houden zij er rekening mee dat de waarde van mensen op de arbeidsmarkt fluctueert? En dat successen uit het verleden geen garanties bieden voor toekomstige prestaties en bijdragen? De waarde van kunstwerken evolueert immers. Schilderijen van Vincent van Gogh zijn weliswaar nu heel veel geld waard, maar in de tijd dat deze meester zelf nog leefde, raakte hij z’n werken aan de straatstenen niet kwijt. Andersom komt ook voor. Er zijn veel vergeten kunstenaars die tijdens hun leven populair waren, maar van lieverlee in vergetelheid zijn geraakt. Er is kunsthandelaren op de arbeidsmarkt daarom veel aangelegen om goed zicht te houden op de actuele en toekomstige prijs, waarde en risico’s van arbeidskrachten.

Waarde op de arbeidsmarkt

Voor dat laatste is het essentieel om te weten hoe het sentiment op de arbeidsmarkt zich ontwikkelt. Recruiters, uitzenders en headhunters zorgen dat zij dat weten. Daarnaast is het voor mensen als levende kunstwerken zelf ook relevant om te weten wat ze waard zijn op de arbeidsmarkt. Mee kunnen blijven doen, arbeidsmarktparticipatie, heeft alles met deze kennis te maken. Hoe beter je weet wat je waard bent, des te beter je kunt bepalen wat je wilt verdienen. Denken dat het salaris afhankelijk is van niet-werkgerelateerde factoren, zoals leeftijd, culturele achtergrond of geslacht, is uit de tijd. Werkgevers mogen niet meer discrimineren in hun assessment en financiële waardering, anders dan op werkgerelateerde factoren. De waarde die mensen met hun werkzaamheden kunnen genereren, is de nieuwe norm.

Het waarderingsysteem van mensen als kunstwerken is in transitie, volop in beweging en nu nog een beetje een rommeltje

Goede mensen

Wat is dan nu het sentiment? Waar houden werkgevers van? Wat zijn volgens hen ‘goede mensen’? Daarover is geen consensus. Als gezegd, het waarderingsysteem van mensen als kunstwerken is in transitie, volop in beweging en nu nog een beetje een rommeltje. Er zijn werkgevers die houden van mensen die uit hetzelfde hout als zijzelf zijn gesneden. Een andere groep verstaat onder ‘goede mensen’ mensen die zich inzetten voor een betere wereld. Ook is er een groep die met ‘goede mensen’ degenen bedoelt die zijn gevormd in een grote, corporate omgeving, het liefst met internationale allure. En zo zijn er nog veel andere betekenissen van ‘goede mensen’. In het licht van mensen als kunstwerken is dat ook niet verrassend, want smaken verschillen en de waarde van kunst is nou eenmaal een spiegel van het hart, de ziel en het verstand van de taxateur.

Kanteling in waardering

Onder invloed van de tijdgeest lijken dat hart en die ziel in beweging te zijn. Er is een trend gaande in de waardering van mensen op de arbeidsmarkt van het individu naar het collectief. De tijdgeest is dusdanig dat steeds meer werkgevers vooral van medewerkers houden die willen bijdragen aan de bedoeling van de organisatie. Werknemers die met hun talent, tijd en kwaliteit een bijdrage willen leveren aan de collectieve ambitie scoren goed. Mensen die met hun eigen loopbaan of ontwikkeling bezig zijn en ik-gericht solliciteren, delven het onderspit ten opzichte van mensen die begaan zijn met de organisatiedoelen en de ontwikkeling van de maatschappij.

Deze trend toont een kanteling in de waardering van mensen. De liefde voor individuele helden is afgekoeld en de liefde voor mensen die dienstbaar willen zijn aan een groter geheel is opgebloeid.

Bijdragen aan een groter geheel

Deze liefde, ook wel camaraderie, organizational citizenship en frientorship genoemd, verbindt en verbroedert. Het maakt een organisatie een levend organisme waarin mensen en teams bruisen van de energie om in gezamenlijkheid doelen te bereiken. Ze zijn betrokken bij elkaar en verbonden met elkaar door het streven naar het eindresultaat. Ze geloven in wat ze doen en het werk betekent iets voor hen.

Het maakt een organisatie een levend organisme waarin mensen en teams bruisen van de energie om in gezamenlijkheid doelen te bereiken

Een voorbeeld van een organisatie die zich hiervan bewust is en zich in die richting wil ontwikkelen, is de Rabobank. Zij hebben ingezet op het worden van een eenheid van mensen die allemaal op een eigen manier willen bijdragen aan een betere wereld zonder voedselproblemen. Of dat gaat lukken is de vraag, maar het streven is als ambitie neergelegd. Dit streven heeft de organisatie gekanteld van een ‘ik kan iets’-gerichte organisatiecultuur naar een ‘wij doen iets’-gerichte organisatiecultuur. Er is niet één CEO aan het sturen, maar alle medewerkers zijn bezig om het doel te verwezenlijken. Zij zijn ‘CWeO’s’, mensen die aan de organisatie bouwen en van de organisatie houden. Ze zitten op dezelfde golflengte en streven naar hetzelfde collectieve doel. Met deze houding zetten zij de organisatie in het licht en de concurrentie daarmee in de schaduw.

Talentmanagement

Met deze kennis is talentmanagement gelijk aan het vinden, binden, boeien, en laten groeien en bloeien van mensen die warm lopen voor de missie van de organisatie. Talenten zijn medewerkers die de organisatiedoelen een warm hart toedragen en daarnaar handelen. Daarmee ontwikkelen, verbeteren en vernieuwen zij de organisatie. Zij zijn levende kunstwerken die een organisatie in leven houden of tot leven brengen. Premier May toonde in haar afscheidspeech aan zo’n kunstwerk te zijn geweest. Ze sloot haar werk voor haar land af met de prachtige woorden: “It was a great honour to have had the opportunity to serve the country I love”. Gebroken, maar uit de grond van haar hart gesproken.

Prof. Dr. Lidewey E.C. van der Sluis, parttime hoogleraar Strategisch Talent Management aan Nyenrode Business Universiteit. Daarnaast is zij visiting professor, spreker, en organisatieadviseur.

Reageer op dit artikel