Op 24 februari 2017 tekenen negen werkgevers op het Haagse stadhuis een intentieverklaring om zich te committeren aan het bekend en bespreekbaar maken van mantelzorg op de werkvloer.

De top 200 grootste bedrijven boeken vooruitgang in het aandeel vrouwen in hun raden van commissarissen. Het aandeel vrouwen in de raden van bestuur blijft nog steken op het niveau van de kleinere bedrijven.

Het aandeel vrouwen in raden van bestuur en raden van commissarissen in ons land stijgt, zij het niet heel snel.

De verschillen tussen vrouwen en mannen zijn in tien jaar tijd weliswaar kleiner geworden, maar de vrouwenemancipatie vordert maar langzaam.

Nederland loopt Europees gezien flink achter wat betreft het aantal vrouwelijke hoogleraren en docenten. Al jaren staat Nederland in de onderste regionen; alleen België, Cyprus en Luxemburg scoren lager.

Nog altijd voelen veel lesbische, homoseksuele, biseksuele en transgender (LHBT) werknemers zich geremd om uit de kast te komen. FNV en COC Nederland werken daarom de komende drie jaar samen werken aan de verbetering van de sociale veiligheid en acceptatie van LHBT's op het werk.

Aad Veenman, voorzitter van de commissie Monitor Talent naar de top, denkt dat er nog tien jaar nodig is om 30 procent vrouwen in de raden van bestuur te krijgen. Maar hij is geen voorstander van quota om dat doel sneller te bereiken.

Bijna de helft (45%) van de werkende vrouwen heeft een ervaring die wijst op discriminatie vanwege zwangerschap, jong moederschap of een kinderwens. Dit blijkt uit onderzoek van de Commissie Gelijke Behandeling (CGB).

Britse topvrouwen achten het onvermijdelijk dat er een quotum komt voor vrouwen in de top van het bedrijfsleven. Zonder vastgesteld minimum blijft er een scheve verhouding tussen mannen en vrouwen in de bestuurskamers, zo stellen zij.

Als het om vrouwen in de top gaat, bevindt Nederland zich in de onderste regionen van de ranglijsten. Nederland blijft maar net boven landen als Egypte en de Verenigde Arabische Emiraten.